حقیقت نفس انسانی از دیدگاه فارابی | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| دوره 54، شماره 2 - شماره پیاپی 109، اسفند 1401، صفحه 185-203 اصل مقاله (343.32 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/epk.2023.78541.1168 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده ملیحه پورصالح امیری* 1؛ زینب برخورداری2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه و کالم اسالمی،دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران. | ||
| چکیده | ||
| حقیقت نفس از مسائل بنیادین مباحث نفسشناسی و مبنای نظریات مختلف هستیشناختی، انسانشناختی، و معرفتشناختی است. افلاطون در بیان حقیقت نفس قائل به ثنویتگرایی طبیعی عقلی میشود که مبتنی بر دیدگاه او در باب نظریه یادآوری و تمثیل غار است. ارسطو با ارائۀ دو تعریف از نفس درصدد ارائۀ حد حقیقی از نفس است که بهنظر میرسد تعریف او خالی از اشکال نباشد. فارابی در توافق با افلاطون در ثنویتگرایی انسان و عدمتوان بشر در وصول به حد حقیقی اشیاء، و برخلاف ارسطو، ارائۀ حد حقیقی ماهیات را در توان انسان وابسته به ماده نمیداند و شناسایی را از طریق خواص و لوازم امور میسر میداند که به ارائۀ تعاریف مختلف از نفس منجر میشود. تعاریف فارابی توجه ویژۀ او را به مبحث سعادت و مبادی، مانند هیئات طبیعی و ارادی در وصول به مرتبت عقل بالفعل، و لوازم آن، مانند آثار عقل عملی قوه ناطقه نشان میدهد. گزینش واژۀ «استکمال» نشانگر جامعیت مباحث فلسفی معطوف به سعادت در تعریف نفس است. فارابی با رویکرد انتقادی به مباحث الجمع پرداخته، و تعاریف کارکردی الجدل و کتابالاخلاق را بهعنوان وظایف نفس ناطقه لحاظ کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقیقت نفس؛ ثنویتگرایی؛ حد حقیقی؛ فارابی؛ استکمال؛ سعادت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,721 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,505 |
||