گفتوگومندسازی تعلیموتربیت با محوریت معلم؛ نوسان بین مرکزگرایی و مرکزگریزی | ||
| پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت | ||
| مقاله 3، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 22، اسفند 1400، صفحه 56-76 اصل مقاله (434.5 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fedu.2022.67395.1000 | ||
| نویسنده | ||
| امین ایزدپناه* | ||
| عضو هیات علمی بخش مبانی آموزش و پرورش دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل نقش معلمان در گفتوگومندسازی جریان تعلیموتربیت از راه توجه به صدای دانشآموزان در محیطهای یاددهی-یادگیری است. ناتوانی در گفتوگو ازجمله جدیترین مسئلههای جامعه ایرانی است و به نظر میرسد نظام تعلیموتربیتِ تمرکزگرا و دیوانسالار ایران با تأکید بیشازحد بر دانشاندوزی و غفلت از اهمیت روابط انسانی، در پیدایی این وضعیت سهیم است. انگاره دیوانسالارانه سبب شده است تا معلم بهمثابه یک کارگزار در خدمت انتقال ارزشهای نظام تربیتی در آمده و تنوع دیدگاهها و ارزشهای موجود در محیطهای آموزشی نادیده گرفته شود. این وضعیت، تعلیموتربیت را به جریانی تکصدا و یکسویه تبدیل کرده است که فرصتی برای گفتوگو در نظر نمیگیرد. مبانی نظری تحول بنیادین در نظام تعلیموتربیت رسمی عمومی جمهوری اسلامی ایران کوشیده است -دستکم در مقام نظر- از این انگاره فاصله بگیرد و معلم را بهعنوان نیرویی فرهنگی و مولد سرمایه اجتماعی معرفی کند. این مقاله ضمن طرح دو مفهوم مرکزگرایی و مرکزگریزی به نقل از میخائیل باختین، ایده گفتوگومندسازی تعلیموتربیت با محوریت معلم را بهمثابه نوسان میان دو وضعیت مرکزگرایی و مرکزگریزی با هدف ایجاد فرصت برای مطرحشدن چشماندازها و شنیده شدن صداهای دانشآموزان در جریان عمل تربیتی مطرح کرده است. علاوه بر این، مدلی نیز در قالب چرخه رجوع به صدای دانشآموزان برای گفتوگومند و چندصدایی شدن جریان تعلیموتربیت به مدد کنشگری معلمان پیشنهاد شده است. بر این اساس معلم و دانشآموز هر دو مشارکتکنندگانی در تجربههای یاددهی-یادگیری- از چشماندازهایی متفاوت- بهحساب میآیند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعلیموتربیت؛ معلم؛ گفتوگومندی؛ مرکزگرایی؛ مرکزگریزی؛ باختین؛ تحول بنیادین آموزشوپرورش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,380 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,324 |
||