تأثیر مورچهها روی کنترل بیولوژیک کرم گلوگاه انار با استفاده از زنبورهای تریکوگراما در باغهای انار | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 1، دوره 38، شماره 1 - شماره پیاپی 63، بهار 1403، صفحه 1-9 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.2023.82486.1147 | ||
| نویسندگان | ||
| نسرین شیبانی فهندری؛ حسین صادقی نامقی* ؛ غلامحسین مروج | ||
| گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| کارایی رهاسازی زنبورهای تریکوگراما تحت تأثیر عوامل مختلف از جمله شرایط محیطی و فعالیت شکارگران قرار میگیرد. تاکنون در ایران تحقیقی بر روی نوع شکارگرها و میزان تأثیر آنها بر تلفات تخمهای روی تریکوکارتها در مرحله رهاسازی زنبور تریکوگراما برای کنترل بیولوژیک کرم گلوگاه انار انجام نشده است. در سال 1399 در یک باغ انار به وسعت دو هکتار واقع در روستای حوض سرخ از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه آزمایشی بصورت فاکتوریل دو عاملی، هر عامل در دو سطح در پایه طرح کاملا تصادفی با پنج تکرار انجام شد. طی شش نوبت رهاسازی زنبور تریکوگراما در باغ مورد مطالعه، نمونههای بندپایان شکارگر فعال روی تریکوکارتها جمعآوری و شناسایی شدند. برای ایجاد تیمارهای دسترسی و یا عدم دسترسی مورچهها به تریکوکارتها، سیمهای مورد استفاده جهت آویزان کردن کارتها از درخت انار به گریس آغشته میشدند (عدم دسترسی) و یا به گریس آغشته نمیشدند (دسترسی آزاد). هر دو نوع تریکوکارت (با دسترسی و عدم دسترسی مورچهها) در دو ارتفاع 80 و 150 سانتیمتر از سطح زمین از درختان انار آویزان میشدند. تعداد تخم باقیمانده روی تریکوکارتها 24 و 48 ساعت پس از نصب تریکوکارتها شمارش میشد. در میان شکارگرهای شناسایی شدهی فعال روی تریکوکارتها، تنوع گونهای و فراوانی مورچهها بطور قابل ملاحظهای چشمگیرتر از سایر شکارگرها بود. میزان تلفات زنبور تریکوگراما در تریکوکارتهای آغشته به گریس بهشکل معنیداری کمتر از تریکوکارتهای بدون گریس بود. بعلاوه، ارتفاع نصب تریکوکارتها نیز بر تلفات تخمها روی تریکوکارتها تأثیرگذار بود. بطوریکه در ارتفاع بالا در هر دو تیمار آغشته به گریس و بدون گریس در زمانهای مختلف، میزان تلفات زنبورهای تریکوگراما کمتر بود. میزان تلفات زنبورهای تریکوگراما با گذشت زمان از تاریخ نصب تریکوکارتها افزایش یافت. باتوجه به نتایج این تحقیق، برای حفظ تریکوکارتها از حمله شکارگرها بخصوص مورچهها و تقلیل خسارت ناشی از آنها، لازم است رهاسازی زنبور تریکوگراما بنحوی برنامهریـزی گـردد کـه حداکثر خروج زنبورها در بازه زمانی کمتر از 24 ساعت اولیه پس از نصب تریکوکارتها اتفاق افتد و تریکوکارتها با استفاده از سیمهای فلزی آغشته به گریس و ترجیحا در ارتفاع بالاتر (150 سانتیمتر بالای سطح زمین) نصب شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تریکوکارت؛ شکارگر؛ کنترل بیولوژیک؛ کرم گلوگاه انار؛ مورچه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,735 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,878 |
||