بررسی غلظتهای زیر بازدارندگی برخی اسانسهای گیاهی بر فاکتورهای پرآزاری بیمارگر Pseudomonas syringae pv. syringae | ||
| پژوهش های حفاظت گیاهان ایران | ||
| مقاله 3، دوره 37، شماره 4 - شماره پیاپی 62، زمستان 1402، صفحه 381-398 اصل مقاله (1.26 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.2023.81813.1141 | ||
| نویسندگان | ||
| سحر قربانپور یدکی1؛ ساره بقائی راوری* 2؛ محمد مقدم3؛ پژمان خدایگان4 | ||
| 1فارغ التحصیل کارشناسی ارشد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 3گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 4گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان، رفسنجان، ایران | ||
| چکیده | ||
| از بیماریهای مهم باکتریایی درختان میوه، شانکر باکتریایی درختان هستهدار با عامل Pseudomonas syringae pv. syringae (Pss) میباشد. در این پژوهش، خصوصیات ضدباکتریایی شش اسانس گیاهی علیه باکتری Pss براساس آزمون نشت در دیسک، تعیین حداقل غلظت بازدارنده و حداقل غلظت کشنده ارزیابی و گروهبندی شد. تأثیر غلظت زیربازدارندگی اسانسهای منتخب بر برخی عوامل پر آزاری بیمارگر و نیز اثرگذاری اسانسهای منتخب بر کاهش بیماریزایی باکتری روی میوه نارس گیلاس بررسی و ترکیبات اسانسها مشخص گردید. براساس نتایج، اسانس مرزه خوزستانی و آویشن خراسانی اثر بازدارندگی قابلتوجهی با حداقل غلظت بازدارندگی و کشندگی 16/1 و 32/2 گرم بر لیتر بر باکتری Pss، در مقایسه با سایر اسانسها و آنتیبیوتیک استرپتومایسین نشان دادند. اسانسهای منتخب در غلظت زیر بازدارندگی از رشد بیمارگر جلوگیری نکردند. قابلیت تحرک تودهای سلولهای تحت تیمار اسانسها نسبت به شاهد 25 تا 55 درصد و قابلیت تحرک شناوری 42/18 تا 71/ 35 درصد کاهش یافت. آویشن خراسانی و مرزه خوزستانی با درصد بازدارندگی بهترتیب 75 و 70 درصد قویترین اثر مهارکنندگی را بر میزان تشکیل بیوفیلم نشان دادند. همچنین، در آزمون تولید توکسین، دو اسانس آویشن خراسانی و مرزه خوزستانی درکاهش تولید سیرینگومایسین و افزایش رشد قارچ Geotrichum candidum بهترتیب به میزان 76/1 و 5/1 برابر در مقایسه با شاهد (عدم تیمار با اسانس) مؤثر بودند. تیمار اسانسها در مقادیر حداقل غلظت بازدارنده سبب کاهش علائم بیماری شد. بر اساس آنالیز اسانسها بهترتیب تیمول در اسانس آویشن خراسانی، کارواکرول در اسانس مرزه خوزستانی، پیپریتون در اسانس پونه کوهی و پولگون در اسانس کاکوتی بهعنوان ترکیبات عمده تعیین شد. بهطور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد مواد مؤثره اصلی دو اسانس آویشن خراسانی و مرزه خوزستانی در کاهش فعالیت بیمارگر شانکر باکتریایی هستهداران مؤثر هستند که میتوانند بهعنوان ساختار شیمیایی الگو در جهت سنتز مواد ضدمیکروبی مد نظر قرار گیرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شانکر هستهداران؛ غلظت زیر-بازدارندگی؛ کاهش بیماریزایی؛ کنترل؛ مواد فرار گیاهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,988 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,259 |
||