وضعیت بناسازی بر قبور در فقه مقارن | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 56، شماره 4 - شماره پیاپی 139، زمستان 1403، صفحه 37-65 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2023.81688.1563 | ||
| نویسندگان | ||
| صادق پیشداد1؛ سعید مولوی* 2؛ محسن فهیم3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری گروه الهیات، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق، دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 3استادیار گروه الهیات، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| وضعیت ساختوساز روی قبور، که در فقه با تعابیر مختلفی آمده، موضوع فتاوای مختلف فقهی قرار گرفته است. مشهور امامیه و عامه آن را نسبت به قبور غیر از انبیا، ائمه(ع) و نیز شایستگان جامعه مکروه دانستهاند، اما نگارندگان ضمن پذیرش استثنای مزبور اعتقاد دارند که ادلۀ اطراف مسئله حتی قول مشهور خالی از خدشه نیستند، در این میان، مسلماً فردی از امامیه بهطور مطلق به حرمت بناسازی بر قبور فتوا نداده است و آنچه که به شهید ثانی نسبت داده شده، نادرست است، مگر آنکه عوارض ناصوابی در خصوص محل دفن یا ابزار و شیوۀ ساختوساز روی دهد، که برحسبِ مورد حرام شود، دیگر اینکه آنچه امروزه میان مردمان مسلمان و غیرایشان مرسوم است که سنگی روی قبر مینهند و نام و تصویر میت را روی آن حک میکنند، قطعاً بهمنظور حفظ نام و یاد متوفا و ممانعت از دستبرد نبّاشین و حیوانات به جسد و کهنگی و ازبینرفتن قبر انجام میگیرد، نه چیز دیگری. برایناساس، حتی اگر عنوانِ اضطرار و ضرورت هم بر آن صدق نکند، اشکالی ندارد؛ چراکه این کار از صدر اسلام تا این زمان در میان متشرعان رایج بوده و ائمه و نیز برخی اصحاب رسول خدا با آن مخالفت نکردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بناسازی بر قبور؛ حرمت بنا بر قبور؛ مشروعیت بنا بر قبور؛ تجصیص | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,506 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,875 |
||