تأثیر نسبت‌های مختلف متیونین- روی و اکسید روی بر شاخص‌های عملکردی و اسهال گوساله‌های شیرخوار هلشتاین

پژوهشهای علوم دامی ایران

مقاله 1، دوره 16، شماره 3 - شماره پیاپی 59، پاییز 1403، صفحه 317-330   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijasr.2024.83930.1168

نویسندگان

مرتضی رضاپور؛ یداله چاشنی دل^* ؛ اسداله تیموری یانسری؛ عیسی دیرنده

گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

چکیده

اسهال، یکی از عوامل اصلی مرگ ‌و میر گوساله­ها در دو هفته اول پس از تولد است، بنابراین شناسایی ترکیبات مؤثر بر پیشگیری از اسهال برای گوساله­های شیرخوار، بسیار مهم است. به­منظور بررسی نسبت­های مختلف مکمل­های روی بر بهبود اسهال و عملکرد گوساله­ها، تعداد 50 راس گوساله هلشتاین شیرخوار در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و 10 تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل مصرف مکمل روی به‌صورت 1) 100درصد متیونین- روی، 2) 75 درصد متیونین- روی و 25 درصد اکسید روی، 3) 50 درصد متیونین- روی و 50 درصد اکسید روی، 4) 25 درصد متیونین- روی و 75 درصد اکسید روی و 5) 100 درصد اکسید روی بود. مکمل روی از روز اول تولد تا روز 14 به گوساله­ها تغذیه شد و بررسی عملکرد به‌مدت 70 روز تا زمان قطع شیر ادامه داشت. ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه و امتیاز قوام مدفوع گوساله­ها تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. نسبت­های بالاتر اکسید روی سبب کاهش معنی‌دار غلظت آلکالین فسفاتاز و سوپراکسید دیسموتاز خون در روز 14 و 70 آزمایش شد. همچنین در روز 70 آزمایش، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل خون، در تیمارهای حاوی متیونین- روی، به‌طور معنی­داری بیشتر از تیمار 5 (100 درصد اکسید روی) بود. در مجموع، عملکرد تولیدی، در نسبت­های مختلف منبع آلی و معدنی تغییر نکرد، عدم تأثیر جایگزینی اکسید روی با متیونین- روی بر عملکرد گوساله­ها در مطالعه حاضر ممکن است به‌دلیل ارائه سطوح کافی روی برای همه گوساله­ها باشد. بنابراین می­توان بیان داشت، در زمانی که عنصر روی در سطح کافی تأمین ­شود، شکل شیمیایی و زیست‌فراهمی منابع دارای اهمیت کمتری هستند.

کلیدواژه‌ها

اسهال؛ اکسید روی؛ سیستم ایمنی؛ گوساله شیرخوار؛ متیونین روی

مراجع