تاثیر رابطه دولت و جامعه بر نوسازی و توسعه در دوره پهلوی | ||
| پژوهش های جغرافیای سیاسی | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 4 - شماره پیاپی 32، زمستان 1402، صفحه 92-116 اصل مقاله (520.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pg.2023.80633.1193 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد جمالی1؛ وحید سینایی* 2؛ مهدی نجف زاده3؛ محمدعلی تقوی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری در رشته علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران. | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی . دانشکده حقوق و علوم سیاسی. دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد. ایران | ||
| 3دانشیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد،ایران | ||
| 4دانشیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی تهران، ایران، | ||
| چکیده | ||
| در دوره پهلوی، تلاشهای هدفمندی برای نوسازی و توسعه ایران با حضور دولت و نیروهای اجتماعی صورت گرفت. در پژوهشهایی که در این باره انجام شده، بیشتر بر نقش دولت و درآمدهای نفتی در فرایند توسعه تأکید شده است. نقش نهادهای دولت در فرایند توسعه قابل انکار نیست اما نیروهای اجتماعی توسعه گرا نیز نقش ایجابی مهمی در فرایند توسعه ایفا کردند. رابطه ی دولت و نیروهای اجتماعی و تأثیر این رابطه در پیشبرد نوسازی و توسعه در دوره پهلوی پرسش اصلی این مقاله است. به باور ما «دولت پهلوی به عنوان یک دولت توسعهگرا، با جلب همکاری نیروهای اجتماعی حامی توسعه بویژه روشنفکران، طبقه متوسط جدید و نخبگان ابزاری و بوروکراتها، توانست مخالفان توسعه را تضعیف کند و در پیشبرد توسعه موفق شود. اما بروز شکاف میان این نیروهای اجتماعی حامی توسعه و دولت و رویگردانی آنها از دولت مستقر، به سقوط دولت و توقف فرایند توسعه در پایان عمر پهلوی منجر شد». چارچوب نظری این مقاله نظریه »دولت توسعه گرا»ی لفتویچ است که با نگاهی نقّادانه از آن بهره جسته ایم. داده های مورد نیاز مقاله به شکل اسنادی- کتابخانه ای گردآوری و تجزیه و تحلیل شدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعه؛ دولت؛ جامعه؛ پهلوی؛ لفت ویچ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 979 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 367 |
||