مطالعه مقاومت به خشکی در اکوتیپهای مختلف سیر بر اساس شاخصهای تحمل در شرایط آبوهوایی همدان | ||
| علوم باغبانی | ||
| مقاله 5، دوره 38، شماره 3 - شماره پیاپی 63، پاییز 1403، صفحه 537-549 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhs.2024.85395.1303 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی کاکایی* | ||
| بخش علوم کشاورزی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خشکی و محدودیت آب از جمله مهمترین مسائل مرتبط با بخش کشاورزی برای افزایش راندمان و تولید مطلوب محصولات زراعی و باغی در دنیا و از جمله ایران میباشد. عبور موفق از خشکی مستلزم تحقیقات و پژوهشهای کاربردی در این بخش میباشد. در این پژوهش برای بررسی تنوعژنتیکی اکوتیپهای سیر، غربال و شناسایی اکوتیپهای متحمل به تنش خشکی، تعداد شش اکوتیپ سیر در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 402-1401 در دو شرایط محیطی تحت تنش خشکی و بدون تنش خشکی طراحی و اجرا گردید. شاخصهای تحمل به خشکی مورد بررسی عبارت بودند از: شاخص عملکرد (YI)، شاخص تحمل تنش (STI)، شاخص میانگین هارمونیک (HAM)، شاخص بهرهوری متوسط (MP)، شاخص پایداری عملکرد (YSI)، شاخص حساسیت به تنش (SSI) و شاخص تحمل (TOL) که بر اساس عملکرد اقتصادی سیر در دو شرایط محیطی فوقالذکر اندازهگیری شدند. بر اساس نتایج حاصله از تجزیه واریانس، شاخص عملکرد در شرایط بدون تنش خشکی و شاخص عملکرد در شرایط تنش خشکی در سطح احتمال یک درصد معنیدار گردید. در این مطالعه، شاخصهای STI، SSI،MP ، GMP، HAM، YI، YSI، DI و STS در سطح احتمال یک درصد معنیدار شدند که نشاندهنده تنوع موجود در بین اکوتیپهای سیر از نظر شاخصهای مورد مطالعه میباشد. بر اساس نتایج تجزیه به مؤلفههای اصلی برای شاخصهای تحمل به خشکی، مجموع دو مؤلفه اول و دوم 94 درصد از تغییرات ایجاد شده را توجیه نمودند. همبستگی بین عملکرد در شرایط بدون تنش خشکی (Yp) با صفات عملکرد در شرایط تنش خشکی (Ys) و شاخصهای MP، GMP،HAM ، YI، ATI، YSI و STS همبستگی مثبت و معنیداری را نشان داد. در نمودار بایپلات اکوتیپهای ̓بهار 2̒ و ̓سولان̒ در جوار شاخصهای STI، ATI، GMPو MP که شاخصهای تحمل به خشکی میباشند قرار گرفتند و این دو اکوتیپ (̓بهار 2̒ و ̓سولان̒) بر اساس نمودار سه بعدی نیز در گروه اول قرار گرفتند. لذا بر اساس نمودار بایپلات نیز این اکوتیپها، اکوتیپهای مطلوب و شاخصی بودهاند. بر اساس تجزیه خوشهای اکوتیپها به دو گروه دستهبندی شدند، گروه اول شامل اکوتیپهای ̓مریانج̒، ̓بهار 1̒ و ̓امامزادهکوه̒ (̓توئیجین̒) و گروه دوم شامل اکوتیپهای ̓بهار 2̒، ̓سولان̒ و ̓اسدآباد̒ بودند. در گروه اول اکوتیپهایی با عملکرد کمتر و در گروه دوم اکوتیپهایی با عملکرد بالاتر و مناسبتر قرار گرفتند. بهطور کلی و بر اساس کلیه تجزیههای آماری مورد استفاده در پژوهش حاضر بهترتیب اکوتیپهای ̓بهار 2̒ و ̓سولان̒ بیشترین عملکرد زیستتوده را به خود اختصاص دادند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبیاری تکمیلی؛ بایپلات؛ شاخصهای تحمل خشکی؛ عملکرد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,284 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 970 |
||