ایران در چهارراهی به نام آسیای مرکزی ( مطالعه موردی: فرصتهای آینده نزدیک) | ||
| پژوهش های جغرافیای سیاسی | ||
| مقاله 7، دوره 9، شماره 3 - شماره پیاپی 35، پاییز 1403، صفحه 143-168 اصل مقاله (1005.79 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی -مطالعه موردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pg.2024.87252.1278 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام صباغ1؛ مهناز گودرزی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکترای روابط بین الملل، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشیار روابط بین الملل، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| روابطِ میان جمهوری اسلامی ایران و کشورهای آسیایمرکزی، که به دنبال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی از جایگاهی روزافزون در معادلات بینالمللی و مناسبات منطقهای برخوردار گشته‌اند از آن نظر اهمیت فراوانی دارد که به‌صورت بالقوه منبع تهدیدها و فرصتهای فراوان برای ایران است. سیاست خارجی ایران در این منطقه، از یکسو بر پایه عوامل همگرایی در حوزههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، از فرصتها و زمینههای نفوذ و همکاری، برخوردار بوده است و از سوی دیگر با توجه به عوامل واگرایی با چالشها و تهدیداتی مواجه بوده که برآیند این امر، همواره بر جهت‌گیری سیاست خارجی ایران در منطقه آسیایمرکزی، تأثیر داشته است. جمهوری اسلامی ایران به سبب ویژگیهای منحصربه‌فردی که در منطقه خاورمیانه دارد، نیازمند آن است تا همواره مراودات خود با کشورها همسایه و منطقههای هم‌جوار را گسترش دهد. سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سالهای آینده در آسیایمرکزی، سیاستی با هزینههای بالا خواهد بود. زیرا در شرایطی که دیگر دولتها دغدغههای امنیتی جمهوری اسلامی را تجدیدنظرطلبی ارزیابی میکنند، و مبنای مقابله با آن را دارند، جمهوری اسلامی مجبور خواهد شد که هزینههای بسیار بیشتری برای سیاستهای خود پرداخت کند. اساسا پرهزینه کردن سیاستهای منطقهای ایران میتواند یکی از اهداف رقبا و دشمنان منطقه ای و فرامنطقه ای آن باشد. به همین جهت، مهم و ضروری است که به مساله ایران و نقش آن در آسیایمرکزی بیشتر از پیش توجه کرد. لذا، پژوهش حاضر مسیر و تحلیلی بر این مبحث مهم و ضروری است. بر پایه چنین مفروضی، به‌منظور شناسایی و تبیینِ هویتِ سیاست‌خارجی در منطقه آسیایمرکزی سوال اصلی پژوهش این است که: «سیاست خارجی ایران در منطقه آسیایمرکزی در چه ابعادی موفق و در کدام‌یک از آن‌ها ناکام بوده است؟» در پاسخ به این پژوهش این فرضیه مطرح است که «عدم وجود سیاست‌خارجی چندوجهی (منعطف) با درنظرگرفتن سهمِ هرکدام از بخش‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در موفقیت‌ها و ناکامی‌های سیاست‌خارجی ایران در آسیایمرکزی تأثیرگذار بوده است». روش انجام این پژوهش، کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده‌های آن از طریق مطالعات کتابخانه‌ای اسنادی گردآوری و در چارچوب سیاست خارجی، بررسی و تحلیل‌شده‌اند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ایران؛ آسیای مرکزی؛ روابط بین‌الملل؛ سیاست خارجی؛ تعاملات دوجانبه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 687 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 244 |
||