مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و طرحوارهدرمانی براحساس تنهایی و طلاق عاطفی زنان نابارور | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 27، خرداد 1403، صفحه 23-42 اصل مقاله (616.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/tpccp.2024.86170.1613 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه زمانی نیا1؛ محمدجواد اصغری ابراهیم آباد* 2؛ علی اکبر ثمری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد مشهد، دانشگاه ازاد اسلامی، مشهد، ایران | ||
| 2دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران | ||
| چکیده | ||
| چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان هیجانمدار و طرحوارهدرمانی بر احساس تنهایی و طلاق عاطفی زنان نابارور انجام پذیرفت. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی بود که با دو گروه آزمایش، طرح پیشآزمون – پسآزمون و یک گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری، شامل کلیه زنان متاهلی بود که دچار مشکل ناباروری بودند و به مرکز ناباروری میلاد مشهد در زمستان 1400 مراجعه کرده بودند. 45 نفر به صورت دردسترس انتخاب شدند و در 3گروه 15 نفری به روش تصادفی جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه احساس تنهایی (UCLA) و پرسشنامه طلاق عاطفی (EDS) در پیشآزمون پاسخ دادند. سپس گروههای آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقهای، با درمان هیجانمدار و طرحوارهدرمانی اجرا شد. گروه کنترل هیچ مداخلهای را دریافت نکردند. بعد از اتمام جلسات پسآزمون اجرا شد. دادهها با استفاده نرمافزار 26spss- و روش تحلیل واریانس مکرر بررسی شدند. یافتهها: تحقیق نشان داد که در مراحل پسآزمون و پیگیری بین گروههای آزمایش، درمان هیجانمدار و طرحوارهدرمانی با گروه کنترل تفاوت معنادار وجود دارد(001/0< P). نتایج نشان داد اثربخشی رویکرد طرحواره درمانی نسبت به هیجانمدار تأثیر بیشتری براحساس تنهایی و طلاق عاطفی زنان داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلید واژهها: احساس تنهایی؛ طلاق عاطفی؛ درمان هیجانمدار؛ طرحوارهدرمانی؛ زنان نابارور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,163 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,061 |
||