تحلیلی بر شاخص‌های شهر دوستدار کودک با تأکید بر فضاهای ورزشی کودک (مطالعۀ موردی: شهر اهواز)

جغرافیاوتوسعه ناحیه ای

مقاله 12، دوره 22، شماره 3 - شماره پیاپی 48، پاییز 1403، صفحه 361-389   

نوع مقاله: پژوهشی- مطالعه موردی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jgrd.2024.89468.1464

نویسندگان

اسماعیل ویسیا^{* 1}؛ مهناز حسینی سیاه گلی²؛ صفیه دامن باغ²

¹استادیار گروه مدیریت ورزشی،دانشکده علوم ورزشی،دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران

²دانش‌آموختۀ دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

شهر دوستدار کودک، محیطی است که در آن نیازها، حقوق و رفاه کودکان در اولویت قرار دارد و یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های تشکیل‌دهندۀ این شهر، وجود فضاهای ورزشی مناسب و اختصاصی برای کودکان است. این فضاها نه تنها به رشد جسمانی کودکان کمک می‌کنند؛ بلکه نقش مهمی در توسعۀ مهارت‌های اجتماعی، عاطفی و شناختی آن‌ها ایفا می‌کنند. بنابراین در پژوهش حاضر سعی شده است به اولویت‌بندی و تحلیل شاخص‌های شهر دوستدار کودک با تأکید بر فضاهای ورزشی کودک در شهر اهواز پرداخته شود. روش مورد استفاده در این پژوهش از نظر ماهیت داده‌ها کیفی- کمی،  از نظر هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده‌ها از نوع تحقیقات توصیفی بوده ‌است. در این پژوهش برای گردآوری داده‌ها از ابزار پرسش‌نامه دیمتل  و برای اولویت‌بندی معیارها از تکنیک دنپ بهره‌گیری شده است. تمامی مراحل با استفاده از نرم افزار اکسل که شامل 6 معیار و 23 زیرمعیار می‌باشد انجام شده است. روایی پرسش‌نامه به تأئید خبرگان رسیده است. برای سنجش پایایی پرسش‌نامه از نرخ ناسازگاری استفاده شده است. از آنجایی‌که نرخ ناسازگاری ماتریس F از 1/0 کمتر می‌باشد در نتیجه ماتریس مورد نظر که منبعث از آراء و نظرات خبرگان می‌باشد، پایایی دارد و می‌توان ادامۀ مسیر  را پیمود. در نهایت یافته‌های پژوهش نشان داد که به‌ترتیب شاخص‌های مهارت‌های اجتماعی، اقتصادی، تجهیزات، دسترسی، ایمنی و امنیت و تنوع فعالیت رتبه‌های اول تا ششم را به خود اختصاص داده‌اند. همچنین با توجه به نتایج زیرشاخص‌ها می‌توان گفت زیرشاخص‌های اقتصادی بیشترین و تنوع فعالیت اختصاصی کمترین امتیاز را به خود اختصاص داده ‌است.
 

کلیدواژه‌ها

شهر دوستدار کودک؛ فضاهای ورزشی؛ مدل DANP؛ شهر اهواز

مراجع