تاریخمندی در سنت معصومان(ع) از نگاه محقق نائینی و شهید صدر با تأکید بر دو نظریۀ «حکومت مشروطه» و «منطقة الفراغ» | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 7، دوره 57، شماره 3 - شماره پیاپی 142، پاییز 1404، صفحه 157-181 اصل مقاله (1014.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2024.88113.1781 | ||
| نویسندگان | ||
| مرجان غلامی1؛ محمد مهدی آجیلیان مافوق* 2؛ مهدی احمدی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشتهٔ علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2استادیار بخش علوم قرآن و فقه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3استادیار بخش علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| مراد از تاریخمندی در سنت معصومان(ع)، وجود گزارههایی در میان نصوص سنت است که بقا و اعتبار آن، وابسته به شرایط زمانی و موقعیت ویژۀ مؤثر در پیدایش آن است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلیتطبیقی، به بررسی آرای محقق نائینی و شهید صدر دربارۀ حدود تاریخیبودن در گزارههای صادرشده از معصومان میپردازد. براساس نتایج پژوهش، محقق نائینی اگرچه بخشی از قوانین حاکمیتی و اجتماعی را به حسب موقعیت، تاریخی و متغیر دانسته است، اما در محدودۀ متغیرها اصلاً وارد حوزۀ نص نشده و قوانین منصوص صادرشده از معصومان را مانند نصوص قرآن، ثابت و برای همیشه لازمالإجرا میداند؛ در مقابل، شهید صدر از شئون دوگانۀ معصوم در قانونگذاری سخن میگوید و بخشی از نصوص سنت را با عنوان احکام متغیر یا حکومی -با مشخصۀ مباحبودن- از ثابتها و الزامیها جدا نموده و تغییرپذیر دانسته است. همچنین این دیدگاهها بهرغم تأکید بر ثبات و تغییرناپذیری در بخشی از نصوص سنت، در لوازم خود، به تاریخیبودن بخش دیگری از نصوص و الزامیات کنونی سنت ورود پیدا میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاریخمندی؛ سنت معصومان؛ نص؛ ثابت و متغیر؛ محقق نائینی؛ شهید صدر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 549 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 454 |
||