تأملی تازه دربارۀ مفهوم «دیدن» (ادراک مشاهدتی) در اندیشۀ مولانا با الهام از رویکرد هستی‌شناسانۀ هایدگر | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 3، دوره 57، شماره 2 - شماره پیاپی 225، پاییز 1403، صفحه 73-49 اصل مقاله (854.42 K) | ||
| نوع مقاله: جستارهای نوین ادبی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.2024.87212.1560 | ||
| نویسندگان | ||
| فرزاد بالو* 1؛ رضا رضاپور2 | ||
| 1دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران. بابلسر. ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران. بابلسر.ایران | ||
| چکیده | ||
| حوزه های مختلف علوم انسانی مانند فلسفه، الهیات، هنر و... تلقی گوناگونی از ماهیت و چیستی حقیقت دارند. چنان که در سنت فلسفی غرب از دوران پیشامدرن، مدرن ، و پسامدرن، شاهد روایت های متفاوتی از مفهوم« حقیقت» هستیم. در این میان، مارتین هایدگر روایتی از حقیقت در مقایسه با تلقی افلاطونی و ارسطویی و... از آن پیش می کشد که در آن مفهوم «حقیقت» را با مسئلة «هستی» و «وجود» این همان می انگارد. از دیدگاه وی راه نائل شدن به «هستی» نیز تنها از مسیرِ وجودِ دازاین- به مثابۀ روشنگاه هستی - می-گذرد. بدین‌معنا که می‌توان با امکان‌های نهفته در وجود انسان به حقیقت دست یافت. هایدگر از میان همة امکان‌های وجود انسان، بر امکان «دیدن» پافشاری می‌کند و آن را خالص‌ترین و ناب‌ترین تجلی‌گاه حقیقت یا همان «هستی» می‌نامد.بر این اساس، او دیگر امکان‌های بنیادین وجود انسان اعم از فهمیدن، کنجکاوی، تفکر، و ... را نیز نوعی «دیدن» فرض می‌کند. در سنت عرفانی ما و از آن جمله در ذهن و زبان مولانا نیز، مفهوم «دیدن» تبلور و حضور برجسته‌ای دارد و وی برای همه چیز اعم از دل، جان، گوش و... «چشم» یا همان «دیدن» قائل می‌شود؛ گویی همه چیز «دیدن» است. ا | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| هایدگر؛ پدیدارشناسی؛ ادراک مشاهدتی؛ مولانا؛ دیدن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,186 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 799 |
||