تعیین نیاز عنصر روی در گوساله‌های شیرخوار با استفاده از برخی مدل‌های غیرخطی

پژوهشهای علوم دامی ایران

مقاله 2، دوره 16، شماره 3 - شماره پیاپی 59، پاییز 1403، صفحه 331-345   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijasr.2024.86874.1190

نویسندگان

محمد جواد الیاسی؛ خلیل زابلی^*

گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

چکیده

عنصر روی یکی از عناصر مورد نیاز گوساله­های شیرخوار است. اما عدم اطلاع دقیق از مقدار نیاز حیوان به آن، همیشه یک چالش اساسی بوده است. برای انجام این آزمایش، از تعداد 30 رأس گوساله شیرخوار هلشتاین (پنج تیمار با شش تکرار) از سن 4 (75/42 کیلوگرم) تا 70 روزگی (52/93 کیلوگرم) در قالب طرح کاملاً تصادفی استفاده شد. تیمارها شامل سطوح صفر (شاهد)، 15، 30، 45 و 60 میلی­گرم عنصر روی (به­شکل سولفات روی) در هر کیلوگرم ماده خشک جیره بود که به شیر وعده عصر اضافه می­شد. در طول دوره آزمایش، عملکرد گوساله­ها اندازه­گیری شد. جهت اندازه­گیری غلظت عنصر روی و فراسنجه­های گلوکز، اوره، آلبومین و پروتئین­کل، خون­گیری از گوساله­ها در روز آخر آزمایش، قبل از وعده غذایی صبح (ناشتا) انجام شد. داده­های مربوط به عملکرد با استفاده از مدل­های خط شکسته ساده، خط شکسته درجه دو و تابعیت درجه دو برازش شدند. نتایج نشان داد که افزودن عنصر روی به جیره گوساله­ها سبب افزایش معنی­دار وزن روزانه، وزن از شیرگیری و غلظت عنصر روی در خون شد (05/0p< ). مقدار عنصر روی مورد نیاز گوساله­ها براساس برازش مدل­های فوق، در محدوده 53/89 تا 87/74 میلی­گرم بر کیلوگرم ماده خشک جیره بود. با تأمین شدن نیاز عنصر روی در گوساله­ها، بهترین عملکرد افزایش وزن روزانه، وزن از شیرگیری و ضریب تبدیل غذایی در آن‌ها به­ترتیب 2/759 گرم در روز، 25/97 کیلوگرم و 21/2 مشاهده شد. به­طور کلی، استفاده از عنصر روی در محدوده 53/89-87/74 میلی­گرم به­ازای هر کیلوگرم ماده خشک جیره سبب بهترین عملکرد در گوساله‌ها شد.

کلیدواژه‌ها

عملکرد؛ عنصر روی؛ گوساله شیرخوار

مراجع