تحلیل جایگاه مدیریت محلی در نظام حاکمیتی ایران و نقش شوراهای اسلامی شهر

پژوهش ‎های جغرافیای سیاسی

دوره 10، شماره 2 - شماره پیاپی 38، تابستان 1404

نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pg.2024.85677.1277

نویسنده

مهدی احمری^*

دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده

زیربنای ایجاد توسعه پایدار در جوامع انسانی وجود ساختار حاکمیتی مناسب در آنها می‌باشد.هدف پژوهش حاضر بررسی چالش‌های موجود در ساختار و کارکرد شورا‌های اسلامی شهر برای کارایی بهینه نظام حکومتی می‌باشد.روش پژوهش کارکردی توسعه‌ای و از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی می‌‌باشد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که جایگاه شورا‌های اسلامی شهر در ساختار حاکمیتی ایران به عنوان مدیریت محلی تصویب و تایید شده است ولی این رده حاکمیتی زمانی بالاترین سطح انتفاع برای ساختار سیاسی ایران را خواهد داشت که امکان تصمیم‌گیری را بر اساس مقتضیات محلی در امور اجتماعی ، مالی و سیاسی داشته باشد و برنامه ریزی و مدیریت مناسبی روی نهادها و سازمان‌‌های محلی زیر مجموعه وزارتخانه‌های دولتی که بصورت محلی حضور دارند، داشته باشد تا وظیفه حاکمیت محلی خود را کامل ایفا نماید. بررسی دوره‌های مختلف شوراهای اسلامی نشانه‌هایی از فراز و نشیب شرایط تمرکز‌زدایی در نظام حکومتی بسیط کشور ایران دارد که در روابط مدیریت‌های محلی و سازمان‌‌های زیر مجموعه دولتی بروز می‌‌کند و چالش‌هایی را به دنبال دارد. درمواقع بروز جریانات سیاسی متفاوت بین مرکز حاکمیت (دولت) و پیرامون (شوراهای اسلامی شهر ) ناهماهنگی کارکردی قابل مشاهده است. توجه به مشارکت محلی زمینه مردم‌سالاری است ونتایج حاکی است که که در قوانین و آیین‌نامه‌های مصوب ایران لحاظ شده است. اگر امکان تحقق وعده‌های مدیریت‌های محلی (شوراهای اسلامی) فراهم باشد و اقناع مردم ازوضعیت موجود مشاهده گردد؛ مشارکت در حاکمیت، سطح بهینه خود را خواهد داشت که در این خصوص اعتماد حاکمیت مرکزی به شوراهای اسلامی شهر و افزایش یا واگذاری اختیارات قانونی پبشنهاد می‌گردد

کلیدواژه‌ها

شورا‌های اسلامی؛ تمرکززدایی؛ حاکمیت ایران

مراجع