دینشناسی عرفانی راز شیرازی | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| دوره 57، شماره 1 - شماره پیاپی 114، خرداد 1404، صفحه 133-160 اصل مقاله (1.21 M) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/epk.2025.88522.1347 | ||
| نویسندگان | ||
| رویا رضامنش1؛ علی اشرف امامی* 2؛ محمدجواد شمس3؛ فیاض قرایی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه فردوسیمشهد ( نویسنده مسئول) | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین | ||
| 4دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه فردوسیمشهد. | ||
| چکیده | ||
| در این جستار دینشناسی میرزا ابوالقاسم راز شیرازی، عارف شیعی(1286ق) به روش توصیفی-تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. او اصل دین، بالاخص دین اسلام و مذهب شیعه را ولایت حضرت علی (ع) دانسته است و در مجموع آثار خود به نحوی خاص و منحصربهفرد به ارتباط بین بحث حقیقت محمّدیه با ولایت پرداخته است. از نظر او در پیشگاه حضرت احدیت هیچ اصلی از اصول و فُروع دین بدون تشیید بنیان ولایت از عباد پذیرفته نیست. راز به دینشناسی عرفانی در ساختار سهگانه دین نیز اشاره کرده است و با پشتوانه احادیث شیعه و با تکیه بر مفهوم «رکنِ» دین یعنی ولایت کلیه الهیه، ضمن تأکید بر چهارمین عنصر؛ یعنی حقیقت بهعنوان گوهر دین، نیل به مقام احسان را نه تنها در دین اسلام، بلکه در تمامی ادیان پیشین هم، مشروط به پذیرفتن حقیقت محمدیه و علویه دانسته است. از دیدگاه او چنین بر میآید که حضرات معصومین (ع) تمثل حقیقت دین در کلیه قرون و اعصاراند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| میرزا ابوالقاسم راز شیرازی؛ دینشناسی؛ ولایت؛ انسانکامل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,123 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 707 |
||