بررسی شخصیتهای یاوهگو بر اساس قواعد گرایس (موردپژوهش: در یک روز خوش برای موزماهی اثر جی دی سلینجر) | ||
| مطالعات زبان و ترجمه | ||
| دوره 57، شماره 3، پاییز 1403، صفحه 69-85 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lts.2025.85746.1235 | ||
| نویسندگان | ||
| رجبعلی عسکرزاده طرقبه* 1؛ محمد فرید مشهدی2 | ||
| 1فردوسی مشهد | ||
| 2گروه زبان انگلیسی دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| ییکی از ویژگیهای سبک یاوهگویی شخصیتهای مرتبط با آن هستند که میتوانند از جنبههای متفاوتی موردبررسی قرار بگیرند. یکی از حوزههای سبکشناسانهای که شخصیتهای یاوه گویانه کمتر از آن منظر موردتوجه قرار گرفتهاند، نحوۀ تعامل آنها بر اساس قواعد همکاری زبانی گرایس است. پس به لحاظ روششناسی، ابتدا باید اثری را که به این سبک تعلق دارد بازشناخت و سپس، نحوۀ تعامل شخصیت آن اثر را موردبررسی قرار داد؛ اینکه آیا او همواره به یک نحو ثابت با این قواعد برخورد میکند، یا متغیر است. تحقیق حاضر پس از اثبات یاوه گویانه بودن اثر یک روز خوش برای موزماهی نوشتۀ جی.دی. سلینجر، نشان میدهد که رابطۀ شخصیتهای این سبک با قواعد گرایس، متغیر و پیچیده است. | ||
تازه های تحقیق | ||
| ||
| کلیدواژهها | ||
| یاوهگویی؛ گرایس؛ سلینجر؛ شخصیتهای یاوهگو؛ یک روز خوش برای موزماهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 463 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 337 |
||