مقایسه تأثیر ترکیبات معدنی، عصاره‌های گیاهی و سموم آفت‌کش شیمیایی روی مهار جمعیت مراحل مختلف زندگی شته مومی کلمBrevicoryne brassicae (Linnaeus) در فضای سبز شهری

پژوهش های حفاظت گیاهان ایران

مقاله 3، دوره 38، شماره 4 - شماره پیاپی 66، زمستان 1403، صفحه 341-350   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jpp.2024.88182.1190

نویسندگان

کمال احمدی^* ؛ احمد عبداله زاده زرندی

گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

چکیده

استفاده از گل­های زینتی در فضای سبز شهری در فصول مختلف به‌صورت گسترده صورت می­گیرد و جزء جدایی­ناپذیر مدیریت شهری است. در راستای حفظ و تداوم زیبایی ظاهر انواع گیاهان و رضایت شهروندان از فعالیت‌‌های مدیریت شهری مذکور استفاده از انواع سموم آفت‌کش به‌صورت دوره ای در محیط شهری رایج می باشد. شته مومی کلم یکی از آفات مهم فضای سبز شهری در فصل زمستان می باشد که در صورت عدم مهار باعث خسارت اقتصادی و انتقال بیماری‌‌های ویروسی از طریق مکیدن شیره گیاهی می‌گردد. در این پژوهش، تأثیر دو ترکیب گیاهی دایابون و عصاره زیتون تلخ و سه ترکیب معدنیِ حاوی عنصر پتاسیم شامل نیترات پتاسیم، سولفات پتاسیم و سیلیکات پتاسیم و سه آفت‌کش شیمیایی آبامکتین، استامیپرید و کلوتیانیدین در مقایسه با شاهد (آب) با غلظت‌های توصیه شده روی مهار جمعیت شته مومی کلم ارزیابی شدند. ارزیابی میزان کارآیی تیمارها با نمونه‌برداری و مقایسه میزان جمعیت شته‌‌ها روی 10 عدد برگ انتخابی از 10 گل کلم زینتی، طی سه نوبت در زمان‌‌های هفت، 14 و 21 روز پس از محلول‌پاشی انجام شد. نتایج این آزمایش‌ها نشان داد که تیمارهای استامیپرید (0±0)، کلوتیانیدین (0±0) و آبامکتین (4/2±7/9) مؤثرترین ترکیبات در مهار شته مومی کلم بوده و عصاره زیتون تلخ (15/2±0/6) و دایابون (63/1±1/4) نیز در هفت روز ابتدایی در کاهش جمعیت شته مومی کلم تأثیر داشتند و می‌توان در مدیریت تلفیقی از آن‌ها بهره برد. نتایج نشان داد که ترکیبات معدنی حاوی پتاسیم، کارآیی چندانی در مهار جمعیت این آفت در فضای سبز نداشتند.

کلیدواژه‌ها

آبامکتین؛ استامیپرید؛ عصاره زیتون تلخ؛ کلوتیانیدین؛ منظر شهری

مراجع