تحلیلِ قابل گذشت یا غیرقابل گذشت بودن بزه نشر اکاذیب رایانه ای در پرتو حقوق کیفری ایران و فقه امامیه

فقه و اصول (Fiqh va uṣūl)

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 08 اسفند 1403   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2025.90638.1867

نویسندگان

علیرضا درزی رامندی^{* 1}؛ زهرا میرزائی راد²

¹دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران

²دانش آموخته کارشناسی ارشد کامپیوتر، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران

چکیده

با توجه به اینکه فضای مجازی به بخش مهمی از زندگی بشر امروزی، تبدیل شده است به نحوی که افراد، بیشتر اوقات بیداری خود را در آن می‌گذرانند بالتبع، جرایم که قبلاً در فضای حقیقی، احتمال تحقق داشتند امکان ارتکاب زیادی در فضای مجازی خواهند داشت به طوری که هر روزه، بزه‌های مختلفی علیه شخصیت معنوی افراد در این فضا، شکل می‌گیرد که یکی ازبزه‌های شایع در این فضا، بزه نشر اکاذیب می‌باشد که در مورد قابل گذشت بودن یا نبودن آن، بین حقوق‌دانان، اختلاف‌نظر وجود دارد که جامعه‌ی قضایی کشور، به‌طور ویژه، با آن درگیر است که تعدد پاسخ‌های اداره کل حقوقی قوه قضاییه در قالب نظریه مشورتی، دلالت کامل برآن دارد. در این پژوهش، در جهت رسیدن به پاسخی مستدل و مستند به مساله، اقدام و به این نتیجه، نائل آمدیم که در مورد بزه نشر اکاذیب رایانه‌ای، با توجه به ماده 103قانون مجازات اسلامی، باید بین مواردی که شخص یا اشخاص معین، بزه‌دیده می‌باشند با مواردی که جامعه، هدف بزه، قرار گرفته است تفکیک قائل شد و نمی‌توان به طور مطلق، حکم به قابل گذشت یا غیرقابل گذشت بودن بزه مذکور کرد.

کلیدواژه‌ها

جرم قابل گذشت؛ جرم غیرقابل گذشت؛ نشراکاذیب رایانه‌ای؛ نشراکاذیب

مراجع