رابطه ترس از طلاق با نگرش به ازدواج: مطالعه‌ای در میان دختران مجرد شهر تهران

علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد

دوره 22، شماره 3 - شماره پیاپی 53، آذر 1404

نوع مقاله: پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/social.2025.91205.1591

نویسندگان

مرجان رشوند^{* 1}؛ فاطمه وجدانی²

¹استادیار

²دانشیار دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

کاهش نگرش مثبت به ازدواج در میان نسل جدید، یکی از نگرانی‌های صاحب‌نظران و سیاست‌گذاران حوزه فرهنگ و خانواده است. این مساله می‌تواند حاصل مسائل و مشکلات گوناگونی باشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی رابطه میان متغیرهای: استفاده از شبکه‌های اجتماعی، ترس از طلاق، تجربه دوستی(با جنس مخالف) و دینداری با متغیر نگرش به ازدواج است.

پژوهش حاضر یک پیمایش مقطعی بوده و دارای ماهیت توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل دختران مجرد 34-20 ساله ساکن شهر تهران در مناطق سه، هشت و پانزده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 382 نفر برآورد گردید. شیوه نمونه‌گیری ترکیبی از روش‌های طبقه‌بندی چندمرحله‌ای و تصادفی ساده بوده است.

نتایج تحلیل چندمتغیره بیانگر آن است که با کنترل همۀ متغیرها، متغیرهای ترس از طلاق، تجربه دوستی و استفاده از شبکه‌های اجتماعی به صورت منفی و متغیرهای دینداری و سن به صورت مثبت بر نگرش دختران به ازدواج تاثیرگذار هستند. از سوی دیگر نتایج تحلیل مسیر بیانگر نقش میانجی و واسطه‌ای ترس از طلاق در ارتباط با تاثیرگذاری متغیرهای استفاده از شبکه‌های اجتماعی، دینداری و تجربه دوستی بر نگرش دختران به ازدواج است.

با توجه به یافته‌ها، آموزش‌های لازم جهت مدیریت مصرف رسانه و سواد رسانه‌ای و نیز تقویت دینداری از دوران کودکی تا دوره‌های آموزشی در دانشگاه‌ها، توصیه می‌شود.

کلیدواژه‌ها

ترس از طلاق؛ نگرش به ازدواج؛ تجربه دوستی؛ شبکه اجتماعی؛ دینداری

مراجع