تأملی در عدمشمول روایات کسب مال نسبت به طلاب علوم دینی | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 3، دوره 58، شماره 2 - شماره پیاپی 145، تابستان 1405، صفحه 61-82 اصل مقاله (964.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jfiqh.2025.89835.1835 | ||
| نویسنده | ||
| مصطفی دهقان* | ||
| استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| ارزش تجارت و کسب مال و نکوهش بیکاری و کَلّ بر دیگران بودن در گزارههای فقهیِ باب بیع مشهود است و از روایات متواتر نیز استفاده میشود. سیرۀ علما و بزرگان دین بر این قرار گرفته که در راستای عمل به روایات متواتر مربوط به فضیلت کسب علم، همۀ عمر خود را صرف اشتغال به تعلّم، تعلیم و تبلیغ دین میکنند و با پرهیز از اشتغال به تجارت و سایر اَشکال کسب درآمد، عملاً به روایات تجارت و کسب مال اعتنا نمیکنند. توجه به این نکات این سؤال را در ذهن بر میانگیزد که بین روایات تجارت و کسب درآمد با روایات کسب علم که عمل به آن فرصت کسب مال را سلب میکند چه نسبتی برقرار است؟ جستار حاضر که به روش توصیفیتحلیلی سامان یافته است دیدگاههای مطرحشده در مسئلهٔ فوق از قبیل تخصیص روایات تجارت و کسب یا تعارض بین روایات تجارت با روایات کسب علم را ناصواب یافته و رابطۀ میان آن دو را صرفاً در برخی موارد، تزاحم دانسته است که در آنها لازم است به تکلیف اهم عمل شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تجارت؛ کسب درآمد؛ کسب علم؛ طلاب علوم دینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 530 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 575 |
||