اثربخشی مداخله بخشودگی بر تمایل به جبران و انگیزه‌های بین‌فردی مرتبط با خطاکاری زنان درگیر طلاق عاطفی

پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره

مقاله 6، دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 28، اسفند 1403، صفحه 133-150   

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/tpccp.2025.80070.1425

نویسندگان

طیبه شریفی¹؛ هما مقیمی^{* 2}؛ زهره لطیفی³؛ رضا احمدی⁴

¹دانشیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

²دانش آموخته‌ی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

³دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور. تهران

⁴استادیار گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله بخشودگی بر تمایل به جبران و انگیزه­های بین­‌فردی مرتبط با خطاکاری زنان درگیر طلاق عاطفی انجام شد.
روش­‌: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام زنان درگیر طلاق عاطفی بود که در سال 1400-1399 جهت دریافت خدمات مشاوره خانواده به کلینیک‌های دارای مجوز از سازمان بهزیستی شهر اصفهان مراجعه کردند. با روش نمونه‌گیری هدفمند در دسترس 40 زن به­‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه‌ آزمایش مداخله بخشودگی را در هشت جلسه طی دو ماه دریافت کرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ طلاق عاطفی گاتمن و انگیزه‌های بین‌فردی مرتبط با خطاکاری مک­‌کالو و همکاران استفاده شد. داده‌­ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر ­تحلیل شدند.
 یافته‌ها: نتایج نشان داد مداخله بخشودگی بر تمایل به جبران، انتقام‌جویی و دوری گزینی زنان درگیر طلاق عاطفی، مؤثر است. همچنین مداخله بخشودگی بر مؤلفه انتقام جویی مؤثر­تر بود.
 بحث و نتیجه‌گیری: براساس نتایج حاصل از این پژوهش می‌توان از مداخله بخشودگی به‌عنوان راهکاری مؤثر برای بهبود عملکرد روانی زوجین درگیر طلاق عاطفی در مراکز مشاوره خانواده، کلینک‌های تخصصی و مراکز آموزشی پیش از ازدواج بهره برد.

کلیدواژه‌ها

مداخله بخشودگی؛ انگیزه‌های بین‌فردی مرتبط با خطاکاری؛ طلاق عاطفی

مراجع