تأثیر مدیریت سرمایه در گردش در تشدید سرعت دستیابی به نقدینگی بهینه در صنعت بانکداری: رویکرد گشتاورهای تعمیم‌یافته (GMM) | ||
| اقتصاد پولی مالی | ||
| دوره 32، پاییز و زمستان 1404 - شماره پیاپی 30، دی 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/mfe.2025.91808.1503 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد حسین فتحه* 1؛ محسن نجفی2 | ||
| 1استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| 2گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مدیریت سرمایه در گردش در تشدید سرعت دستیابی به نقدینگی بهینه در صنعت بانکداری است. پژوهش حاضر کاربردی و از بعد روش‌شناسی، همبستگی از نوع علّی (پس رویدادی) می‌باشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه بانک‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و با استفاده از روش نمونه‌گیری حذف سیستماتیک، 10 بانک به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب‌شده و در دوره زمانی 9 ساله بین سال‌های 1394 الی 1402 موردبررسی قرار گرفتند. نتایج آزمون فرضیه‌های پژوهش نشان داد که درواقع چرخه تبدیل نقدینگی (مدیریت سرمایه در گردش) تأثیر مستقیم بر دستیابی به نقدینگی بهینه در بانک‌ها دارد و سرعت تعدیل نگهداشت وجه نقد را در بانک افزایش می‌دهد. از دو زیرمجموعه مدیریت سرمایه در گردش (چرخه تبدیل نقدینگی) یعنی دوره وصول مطالبات و دوره پرداخت بدهی، مشاهده گردید که دوره وصول مطالبات نیز تأثیر مستقیم بر سرعت دستیابی به نقدینگی بهینه دارد اما دوره پرداخت بدهی از نظر آماری تأثیری بر سرعت دستیابی به نقدینگی بهینه در نمونه موردنظر پژوهش حاضر ندارد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مدیریت سرمایه در گردش؛ نقدینگی بهینه؛ دوره وصول مطالبات؛ دوره پرداخت بدهی؛ چرخه تبدیل وجه نقد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 445 |
||