بررسی تاثیر مکانیزم خردایش و ترکیب کنسانتره گل گهر روی ریزساختار و خواص مکانیکی گندله | ||
| مهندسی متالورژی و مواد | ||
| مقاله 1، دوره 36، شماره 2 - شماره پیاپی 38، بهار 1404، صفحه 1-16 اصل مقاله (2.15 M) | ||
| نوع مقاله: علمی و پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jmme.2025.90387.1162 | ||
| نویسندگان | ||
| کاظم طهماسبی* 1؛ ابوذر اسکندری نسب2؛ غلامحسین اکبری فخرآبادی2 | ||
| 1بخش مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. | ||
| 2بخش مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این تحقیق تاثیر ترکیب مواد اولیه و فرایند خردایش در مجتمع گل گهر روی خواص گندله نهایی بررسی شده است. آنالیز ترکیب مواد اولیه، دانه بندی، میزان رطوبت و اندازه گیری سطح ویژه به دو روش بلین و BET انجام شد. همچنین اندازه گیری استحکام و آنالیز های ریزساختاری به کمک SEM از گندله های خام و پخته شده انجام شد و مقاومت سایشی و میزان کرویت گندله ها بررسی گردید. نتایج آزمایشات نشان داد که دانه بندی ذرات تولید شده توسط آسیای گلوله ای ریزتر بوده و سطح ویژه بلین بالاتر (cm2/g 1988) دارند، اما بر اساس آزمون BET سطح ویژه ذرات تولید شده با هر دو روش خردایش به هم نزدیک است. مورفولوژی ذرات تولید شده توسط دو روش آسیاکاری به شکل نامنظم و غیر کروی بوده است. خوراک ورودی کارخانه گندله سازی شماره یک، دارای درصد بالاتری از FeO، گوگرد و اکسید منیزیم است. همچنین بررسی های ریزساختاری گندله نشان از توزیع بهتری از ذرات ریزدانه و فازهای غیر مگنتیتی در گندله های تولید شده در کارخانه شماره یک دارد. گندله تولید شده در کارخانه شماره 1 استحکام بالاتر در حالت گندله مرطوب (WCS) دارد، در حالی که استحکام خشک (DCS) و استحکام پخت (CCS) گندله در کارخانه شماره 2 بالاتر است. علاوه براین 3/96 درصد گندله های کارخانه شماره یک تست سایش دامپلر را بدون خرد شدن گذرانده اند و میزان کرویت آنها 824/0 بوده که نسبت به گندله های تولید شده به روش سایش HPGR بالاتر است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| گندله؛ احیای آهن؛ HPGR؛ مگنتیت؛ دانه بندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,474 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,057 |
||