تحلیل رابطه بین حساسیت زمینلغزش ها با شدت فرسایش و تولید رسوب (مطالعه موردی: حوضه دارابکلا، استان مازندران) | ||
| جغرافیا و مخاطرات محیطی | ||
| دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 54، تابستان 1404، صفحه 245-265 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geoeh.2025.92683.1560 | ||
| نویسندگان | ||
| سمانه یوسفی1؛ عیسی جوکار سرهنگی* 2؛ رضا اسماعیلی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد مخاطرات محیطی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| زمینلغزشها از مهمترین مخاطرات ژئومورفولوژیک بهشمار میروند که موجب ناپایداری زمین و افزایش فرسایش و تولید رسوب میشوند. در ایران، بیشتر پژوهشها بر پهنهبندی خطر زمینلغزش تمرکز داشته و نقش آنها در فرآیندهای رسوبی کمتر بررسی شده است. هدف این تحقیق، بررسی رابطه بین حساسیت زمینلغزش با شدت فرسایش و تأثیر آن بر رسوبدهی در حوضه دارابکلا (استان مازندران) است. نقشه حساسیت زمینلغزش با مدل نسبت فراوانی (FR) و با استفاده از لایههایی مانند لیتولوژی، ارتفاع، شیب، جهت، کاربری اراضی و فاصله از جاده و آبراهه تهیه شد که دقت بالایی (p = 0.99) داشت. شدت فرسایش با مدلهای MPSIAC و RUSLE برآورد و با مدل پایه BLM و شاخصهای آماری اعتبارسنجی شد. مدل MPSIAC بهدلیل دقت بیشتر، برای تخمین رسوب دهی در کلاسهای مختلف حساسیت زمینلغزش بهکار رفت. نتایج آزمون ANOVA تفاوت معنی دار بین کلاسها را نشان داد و بیشترین رسوب (61.35 تن در هکتار در سال) در مناطق با حساسیت بسیار زیاد رخ داد. این نتایج بر لزوم درنظر گرفتن اثر مستقیم زمینلغزشها در مدلهای فرسایش و رسوب تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حساسیت زمینلغزش؛ مدلسازی تولید رسوب؛ ارزیابی فرسایش؛ تحلیل آماری (ANOVA)؛ حوضه آبریز دارابکلا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,697 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 723 |
||