بررسی اثر زمان برداشت انگور و خشک کردن به روش خلاء (VD) بر خصوصیات فیزیکوشیمیایی کشمش رقم بیدانه سفید قوچان | ||
| ماشین های کشاورزی | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 4 - شماره پیاپی 38، زمستان 1404، صفحه 491-509 اصل مقاله (909.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jam.2024.87715.1241 | ||
| نویسندگان | ||
| فائزه کیومرثی دربندی1؛ یحیی سلاح ورزی* 1؛ بهرام عابدی1؛ مریم کمالی1؛ حسن صدرنیا2 | ||
| 1گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| 2گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| با توجه به اهمیت زمان برداشت انگور برکیفیت کشمش، تعیین زمان مناسب برداشت و بهینهسازی روشهای خشک کردن برای دستیابی به تولید کشمش با کیفیت از اهمیت ویژهای برخوردار است. بهمنظور بررسی اثر متقابل زمان برداشت (5، 15و 25 شهریور ماه) و روش خشک کردن (آفتاب خشک، خشککن خلاء 60، 70 و 80 درجه سلسیوس) بر خصوصیات فیزیکوشیمیایی کشمش رقم بیدانه سفید، تحقیقی در قالب آزمایش کرتهای خردشده بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی در 4 تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که برهمکنش زمان برداشت و روش خشک کردن بر صفات فیزیکوشیمیایی نظیر مواد جامد محلول، فعالیت آنتیاکسیدانی، فنل کل، فلاونوئید و بار میکروبی تاثیر معنیداری نشان داد. بیشترین مقدار مواد جامد محلول مربوط به تیمار 25 شهریور ماه و کمترین آن مربوط به تیمار 5 شهریور ماه بود .میزان آنتیاکسیدان، محتوای فنل، فلاونوئید و قند کل در تیمار خشککن خلاء بیشتر از روش آفتاب خشک بود. بیشترین بار میکروبی (Cfug-1 126.51) مربوط به کشمش آفتاب خشک بود و در مقابل تیمار تحت خشککن خلاء در هر سه دما کمترین مقدار بارمیکروبی (تقریبا صفر) را داشتند. بهطور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که کشمش تولیدشده در برداشت سوم و خلاء 60 درجه سلسیوس از نظر صفات بیوشیمیایی نسبت به سایر تیمارها کیفیت مطلوبتری داشت و میتوان چنین اظهار کرد که روش خشککن خلاء، جایگزین مناسبی برای روشهای خشک کردن سنتی محسوب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتیاکسیدان؛ بار میکروبی؛ باز جذب آب؛ خشککن خلاء؛ فلاونوئید؛ محتوای فنل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 585 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 964 |
||