بررسی تطبیقی کشاورزی قراردادی در ایران در راستای بهبود کارایی اقتصادی و توسعه پایدار کشاورزی | ||
| دانشنامه حقوق اقتصادی | ||
| دوره 32، شماره 28، اسفند 1404، صفحه 104-125 اصل مقاله (550.57 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/economlaw.2025.92999.1447 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد هادی رستمی* 1؛ خدیجه شیروانی2؛ محمد زمان رستمی3 | ||
| 11استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران. (نویسنده مسئول) | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشکده علوم انسانی دانشگاه دامغان، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه اقتصاد اسلامی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| کشاورزی قراردادی به‌عنوان یکی از ابزارهای نوین در تنظیم روابط اقتصادی میان تولیدکنندگان و خریداران محصولات کشاورزی، نقش مهمی در کاهش ریسک‌های تولید، افزایش بهره‌وری و تأمین امنیت غذایی ایفا می‌کند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که این نهاد در بسیاری از کشورها از طریق قوانین مدون و چارچوب‌های حقوقی شفاف حمایت می‌شود، درحالی‌که در نظام حقوقی ایران، هنوز یک ساختار جامع و مشخص برای آن تدوین نشده است. این مقاله در پاسخ به سوال از خلأهای موجود در زمینه کشاورزی قراردادی در ایران، این فرضیه را مطرح می‌کند که نبود قوانین مدون و شفاف در ایران موجب کاهش امنیت حقوقی طرفین قرارداد، افزایش اختلافات و محدودشدن توسعه این نهاد شده است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی و رویکرد تطبیقی، قوانین داخلی و بین‌المللی را بررسی کرده و نتیجه گرفته است که تدوین مقررات جامع، تقویت حمایت‌های قانونی و بهره‌گیری از تجربیات موفق جهانی، موجب ارتقای جایگاه کشاورزی قراردادی در ایران خواهد شد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| حقوق قراردادها؛ کشاورزان خرد همالک؛ حمایت حقوقی؛ قرارداد مشارکت مدنی؛ امنیت غذایی؛ سرمایه گذاری مشترک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 434 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 387 |
||