سرمقاله: پایان نسخه‌های واحد: محلی‌گرایی، داده‌های سیاسی و بازاندیشی در حکمرانی آب

فصلنامه آب و توسعه پایدار

مقاله 1، دوره 12، شماره 4 - شماره پیاپی 38، زمستان 1404، صفحه 1-3   

نوع مقاله: سرمقاله و یادداشت های کوتاه

نویسنده

علی باقری^*

دانشیار گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده

راه حلهای سراسری و عرضه محور در حکمرانی آب ایران ناکارآمد بوده و عصر نسخه های واحد به پایان رسیده است. مسئله آب ذاتاً محلی است، بنابراین سیاستگذاری باید بر پایلوت‌های محلی به مثابه آزمایشگاه‌های زنده یادگیری نهادی استوار شود. موفقیت‌های کوچک و تدریجی می توانند اعتماد را بازسازی کرده و حمایت اجتماعی جلب کنند. توانمندسازی همزمان جامعه و حکومت، همراه با بازتوزیع قدرت به نفع خرده‌مالکان، زنان روستایی و جوامع حاشیه‌نشین، ضرورتی انکارناپذیر است. پاسخ‌های فناورانه و توسعه‌ای که در ظاهر موفق به نظر می رسند، می توانند از طریق «مارپیچ ریسک بازتابی» به تشدید بحران یا خلق ریسک‌های نوظهور بینجامند. از این رو گذار به «توسعه ریسک آگاه بازتابی توأم با تابآوری» لازم است. داده ها هرگز خنثی نیستند و ذاتاً سیاسی اند؛ فرآیند انتخاب، اندازه‌گیری، توزیع و تفسیر داده در میدان قدرت تعریف می شود. بدون نهادهای مستقل و پاسخگو و دسترسی عمومی به داده های خام، هیچ نوآوری فنی نمی تواند شفافیت ایجاد کند و فناوری‌های پیشرفته نیز به بازتولید نابرابریهای موجود خواهند انجامید.

کلیدواژه‌ها

حکمرانی آب؛ محلی‌گرایی؛ ریسک بازتابی؛ سیاست‌زدگی داده؛ پایلوت محلی

مراجع