اقتصاد توجه و کودکان اینفلوئنسر در ایران: بازاندیشی در مرزهای میان کار و کودکی

علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد

مقاله 3، دوره 23، شماره 1 - شماره پیاپی 55، بهار 1405

نوع مقاله: پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/social.2026.96596.1723

نویسندگان

علی زارع^{* 1}؛ محمد عباس زاده²؛ محمدباقر علیزاده اقدم³؛ توکل آقایاری‌ هیر⁴

¹علی زارع، دانشجوی دکتری‌تخصصی جامعه‌شناسی، دانشکده حقوق و علوم‌اجتماعی، دانشگاه تبریز، شهر تبریز، ایران.

²عضو گروه پژوهشی جامعه‌شناسی شهر و روستا، مؤسسە تحقیقات اجتماعی، دانشکدە حقوق و علوم‌اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

³عضو هیئت علمی، گروه علوم اجتماعی، قطب علمی جامعه‌شناسی سلامت، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

⁴دانشیار جمعیت‌شناسی، گروه پژوهشی جامعه‌شناسی سلامت، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

چکیده

گسترش شبکه‌های اجتماعی و استقرار منطق «اقتصاد توجه» در ایران، زمینه‌ساز شکل‌گیری گونه‌های نوینی از کار شده است که در آن کودکان به تولیدکنندگان توجه و ارزش اقتصادی بدل می‌شوند. این وضعیت، مرزهای سنتی میان کودکی، بازی و کار را دچار ابهام کرده و پرسش‌های بنیادینی درباره حقوق کودک، عاملیت و پیامدهای روانی‌اجتماعی این نوع از حضور دیجیتال مطرح می‌سازد. پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه زیسته کودکان فعال در شبکه‌های اجتماعی و بازاندیشی در مفهوم «کودک‌‌کار دیجیتال» در بستر اقتصاد توجه ایران انجام شده است.

مطالعه با رویکرد کیفی و با بهره‌گیری از مردم‌نگاری دیجیتال و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده نظام‌مند صفحات مجازی و انجام ۸۱ مصاحبه با کودکان فعال در فضای مجازی، والدین، معلمان و کارشناسان گردآوری و به روش تحلیل‌مضمون تحلیل گردید. چارچوب نظری پژوهش تلفیقی‌ست از چارچوب محوری مطالعه یعنی «اقتصاد توجه»، با رویکردهای نظری بازنمایی، کنشگر–شبکه، و مدل زیست‌بوم‌شناختی.

یافته‌ها به شناسایی هفت مضمون کانونی انجامید که شامل بازاریابی کودک در فضای‌مجازی، شکل‌گیری هویت نمایشی، ابزاری‌شدن کودکی، گسست‌عاطفی‌خانوادگی، مدیریت برند خانوادگی، خلأهای حقوقی و فشارهای اقتصادی است. نتایج نشان می‌دهد که در منطق اقتصاد توجه، بدن، احساسات و زندگی روزمره کودک به منبع تولید توجه و ارزش‌اقتصادی تبدیل شده و اشکال پنهانی از کار کودک در پوشش سرگرمی و بازی بازتولید می‌شود.

بر اساس نتایج، تدوین چارچوب‌های حقوقی ویژه کار کودک در فضای‌دیجیتال، افزایش مسئولیت‌پذیری پلتفرم‌ها و ارتقای سواد رسانه‌ای والدین، برای پیشگیری از نرمال‌سازی بهره‌کشی عاطفی و اقتصادی از کودکان در اقتصاد توجه ضروری است.

کلیدواژه‌ها

اقتصاد توجه؛ کودک‌‌کار دیجیتال؛ کالایی‌سازی کودکی؛ عاملیت پلتفرمی

مراجع