درآمدی بر مهم‌ترین معانی اصطلاح رتوریک | ||
| مطالعات زبان و ترجمه | ||
| مقاله 1، دوره 50، شماره 1، بهار 1396، صفحه 27-52 اصل مقاله (1.19 M) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lts.v50i1.64634 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد احمدی* 1؛ تقی پورنامداریان2 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2گروه زبان و ادبیات فارسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| رتوریک اصطلاحی است که از زمان افلاطون تا کنون دستخوش تغییرات بسیاری شده است. این اصطلاح که در ترجمه‌های فارسی کمتر به پیچیدگی‌های مفهومی آن توجه شده، دارای معانی گسترده‌ای است که با وجود تمایزات و اختلافاتی که با یکدیگر دارند بسیار در هم تنیده‌اند، به‌گونه‌ای که عموماً نمی‌توان کاربردهای متفاوت این اصطلاح را از یکدیگر تفکیک کرد. عموماً در زبان فارسی رتوریک را خطابه یا بلاغت ترجمه کرده‌اند و همین موضوع گاه سبب شده است که مفهوم این واژه به‌درستی به مخاطبان عرضه نشود و زمینه‌ساز درک نادرست مخاطبان گردد. نگارنده در این مقاله اصطلاح رتوریک را در چهار مفهوم متفاوت بررسی می‌کند که عبارتند از خطابه، بلاغت، سبک پست و نازل/لفاظی و ارتباطات/اقناع و به بیان تفاوت‌های معنایی این واژه در بافت‌های مختلف می‌پردازد. این تحقیق می‌تواند به محققان کمک کند تا در بافت‌های مختلف، معانی رتوریک را به‌درستی دریابند و در هنگام ترجمه در معادل‌گذاری‌ها دقت بیشتری داشته باشند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| رتوریک؛ خطابه؛ بلاغت؛ سبک پست و نازل؛ لفاظی؛ ارتباطات؛ اقناع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 40,185 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 28,046 |
||