طراحی الگوی پرورش مدیر به عنوان مربی در بخش دولتی ایران: رویکرد هم‌افزایی | ||
| پژوهش نامه مدیریت تحول | ||
| مقاله 4، دوره 9، پائیز و زمستان1396 - شماره پیاپی 18، 1396، صفحه 117-141 اصل مقاله (754.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pmt.v9i18.56723 | ||
| نویسندگان | ||
| سلیمان احمدزاده1؛ سعید صیادی* 2؛ سنجر سلاجقه2؛ ایوب شیخی2 | ||
| 1آزاد اسلامی | ||
| 2آزاد اسلامی واحد کرمان | ||
| چکیده | ||
| مربی‌گری به عنوان یکی از استراتژهای توسعه مدیریت مطرح شده است. مدیر به عنوان مربی و اتخاذ سبک مربی‌گری توسط مدیران منجر به بهبود عملکرد و درنهایت باعث افزایش بهره‌وری فردی و سازمانی می‌شود و زمینه تعالی سازمانی را فراهم می‌نماید. این مقاله، به تبیین پرورش مدیر به عنوان مربی و اهمیت آن پرداخته و مدلی برای تحقق آن در بخش دولتی ارائه می-دهد. برای ارائه مدل، در گام نخست، از روش فراتحلیل (مرور ادبیات نظری و پیشینه تحقیق در زمینه مربی‌گری و مدیر به عنوان مربی) برای شناسایی مؤلفه‌های تحقیق استفاده شده است و در گام دوم، برای تأیید مؤلفه‌های مربوطه از 40 نفر خبره دانشگاهی و 5 نفر از مدیران کل (ستاد مرکزی وزارت راه و شهرسازی) نظرسنجی شده است. برای استخراج میزان میانگین اهمیت عوامل اثرگذار (سازمانی و فردی) بر پرورش مدیر به عنوان مربی از نسبت روایی محتوا (CVR)، میانگین و انحراف استاندارد استفاده شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که پرورش مدیر به عنوان مربی در بخش دولتی نتیجه رابطه هم‌افزای (نه رابطه مجموع صفر) سازمان و فرد است. این عوامل به همراه هم و در یک رابطه تعاملی و هم‌افزا باعث پرورش مدیر به عنوان مربی می‌شوند. بنابراین، هر چه نقطه اشتراک دو عنصر بیشتر باشد، پرورش مدیر به عنوان مربی یا مربی‌گری مدیریتی در بخش دولتی محتمل‌تر است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| پرورش؛ مدیر به عنوان مربی؛ مربی‌گری؛ عوامل سازمانی؛ عوامل فردی؛ هم‌افزایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,049 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,382 |
||