تأثیر نقش میانجیگری پایداری سرمایه انسانی بر رابطه بین افزایش ساعات کار و مسئولیتپذیری کارکنان | ||
| پژوهش نامه مدیریت تحول | ||
| مقاله 4، دوره 10، بهار و تابستان 1397 - شماره پیاپی 19، 1397، صفحه 61-82 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/pmt.v10i1.57009 | ||
| نویسندگان | ||
| الناز نجاتی کریم آباد* 1؛ میرعلی سید نقوی2 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| بدون شک، موفقیت سازمانها مرهون بقای آنهاست و این بقا، مرهون حفظ و کاربرد صحیح نیروی انسانی مولّد و کارآمد است. از جمله رویکردهای غالب برای حفظ و نگهداشت منابع انسانی رویکرد پایداری است. در این راستا هدف پژوهش حاضر مطالعه نقش میانجیگری پایداری سرمایه انسانی در تأثیرگذاری افزایش ساعات کاری بر مسئولیتپذیری کارکنان میباشد. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی است، جامعه آماری تحقیق حاضر شامل 360 نفر از کارکنان بانک ملت منطقه شمالغرب تهران میباشد که تعداد 186 نفر با استفاده از فرمول کوکران و با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه و برای بررسی فرضیههای تحقیق از تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که:1- افزایش ساعات کار تا حد تعادل بر پایداری اثر مثبت دارد، این فرضیه از مدل منحنیالخط ارائه شده در ادبیات تحقیق حمایت میکند؛ 2- اثر مستقیم پایداری نیروی انسانی بر مسئولیتپذیری مثبت؛ 3- اثر مستقیم افزایش ساعات کار بر مسئولیتپذیری مثبت میباشد. علاوه بر این، فرضیههای 1 و 3 در حالت تعادل و توازن تأیید میشود؛ بدین صورت که افزایش بیشازحد ساعات کار نهایتاً نتیجه منفی خواهد داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ساعات کار؛ سرمایه انسانی؛ پایداری؛ مسئولیت پذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,386 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,549 |
||