اثربخشی طرحواره درمانی بر احساس حقارت دختران نوجوان خانواده های طلاق | ||
| پژوهش های روان شناسی بالینی و مشاوره | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، اردیبهشت 1396، صفحه 89-100 اصل مقاله (927.8 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijap.v7i1.62496 | ||
| نویسندگان | ||
| گونا صیادی؛ محسن گل محمدیان* ؛ رشیدی علیرضا | ||
| رازی | ||
| چکیده | ||
| هدف: بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر احساس حقارت دختران نوجوان خانوادههای طلاق. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری، شامل کلیهی نوجوانان دختر خانوادههای طلاق شهر کرمانشاه در مقطع سنی 18-15 سال میباشد، که در مدارس مقطع متوسطه در سال تحصیلی (95-94 ) مشغول به تحصیل بودند. به همین منظور با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، تعداد 18 نفر از دانشآموزان خانوادههای طلاق انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایشی در 8 جلسهای طرحواره درمانی شرکت داده شده و گروه گواه بدون دریافت آموزش در نوبت انتظار قرار گرفتند. ابزار اندازهگیری پرسشنامهی احساس حقارت بود. دادههای بدست آمده از طریق تحلیل کوواریانس تک متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: بین دو گروه از نظر احساس حقارت تفاوت معنیداری وجود دارد و میانگین گروه آزمایش از گروه گواه کمتر بود. یافتههای این پژوهش نشان دهندة اثربخشی رویکرد طرحواره درمانی بر احساس حقارت دختران نوجوان خانوادههای طلاق بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| طرحواره درمانی؛ احساس حقارت؛ دختران نوجوان خانواده های طلاق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,617 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,377 |
||