آموزاندن "به" و آموختن "از": تحول در آموزش و پرورش در پرتو عاملیت و تعامل | ||
| پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت | ||
| مقاله 2، دوره 3، شماره 2، 1392، صفحه 5-24 اصل مقاله (211.05 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fe.v3i2.24768 | ||
| نویسنده | ||
| خسرو باقری* | ||
| تهران | ||
| چکیده | ||
| هدف اصلی این پژوهش، تبیین آموزاندن «به» و آموختن «از» با تاکید بر تحول در آموزش و پرورش در پرتو عاملیت و تعامل میباشد. با این توضیح که تعلیم و تربیت بیش از هر چیز بر تعامل معلم و شاگرد استوار است. تعامل در اینجا مفهومی فراتر از تأثیر متقابل است که میان اشیاء نیز برقرار میشود و تنها در جایی ممکن است که رابطه ای میان دو «عامل» مورد نظر باشد. در این بستر تعاملی، تدریس همواره آموزاندن «به» کسی و یادگیری همواره یادگیری «از» کسی چون معلم یا هم شاگردی (و گاه از شاگرد) خواهد بود. در این ارتباط، عناصر دیگری مانند کتاب و ابزارهای آموزشی نیز حضور دارند، اما همه این عناصر چون قمرهایی بر گرد یک یا هر دوی این قطبهای تعاملی میگردند. زنده بودن تعلیم و تربیت و زندگی ساز بودن آن در گرو فراهم آمدن چنین آرایشی است؛ چنان که انحطاط و میرایی آن نیز در گرو جا به جا کردن و به هم ریختن این نظم است. با در نظر داشتن منطق بسط و گسترش منظومه تعلیم و تربیت بر اساس رابطه تعاملی میتوان گفت که فرو شکستن این منطق به ظهور مشکلات و موانعی در جریان تحول تعلیم و تربیت میانجامد که هر یک به گونه ای محور بودن رابطه تعاملی معلم و شاگرد را نادیده میگیرند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعامل؛ تحول؛ آموزش و پرورش؛ آموزاندن؛ آموختن؛ موانع | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,147 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,099 |
||