پساپدیدارشناسی به مثابه رویکردی در مطالعات فناوری آموزشی | ||
| پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 2، 1395، صفحه 63-81 اصل مقاله (597 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fedu.v6i2.59830 | ||
| نویسنده | ||
| روح اله مظفری پور* | ||
| دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| هدف اصلی این پژوهش، بررسی پساپدیدارشناسی به عنوان رویکردی در مطالعات فناوریهای آموزشی میباشد. برای دستیابی به این هدف، از روش تحلیل تطبیقی و روش تحلیلی توصیفی استفاده بهره گرفته شد. نخست، پساپدیدارشناسی و تفاوت و شباهت آن با پدیدارشناسی مطرح شد و سپس کاربردهای این رویکرد در پژوهشهای مربوط به فناوریهای آموزشی بحث شد. نتایج حاکی از آن است که پساپدیدارشناسی مانند پدیدارشناسی رابطه انسان با جهان را بررسی میکند، اما نقش ابزار و فناوری را در این رابطه اساسی میداند. از دیدگاه پساپدیدارشناسی ارتباط انسان با جهان به واسطه فناوری صورت میگیرد و پساپدیدارشناسی به بررسی نسبت انسان و فناوری میپردازد. در این رویکرد، فناوری ذات ندارد بلکه باید فناوریهای مختلف را در بسترهای متفاوت بررسی کرد و نظریه «تغییر» در اندیشه هوسرل بهگونهای دیگر موردتوجه است. فناوری، مانند آگاهی در اندیشه هوسرل از ویژگی حیث التفاتی برخوردار است یعنی هر فناوری برای کاری است و به خودی خود معنا ندارد. در تعلیم و تربیت و در رویکرد پساپدیدارشناسی میتوان جنبههای مختلف فناوریهای آموزشی را مورد بررسی قرار داد. ازاینرویکرد میتوان برای بررسی میزان تغییر تجارب دانش آموزان در استفاده از فناوریها، بررسی تحقق چندگانه فناوریهای آموزشی و بررسی نقش فناوریها در شکلگیری رفتارهای فناورانه استفاده نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پساپدیدارشناسی؛ دون آیدی؛ فناوری؛ فناوری های آموزشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,004 |
||