بررسی تأثیر اسانسهای ریحان و مریم گلی کبیر بر رشد لیستریا مونوسیتوژنز و آسپرژیلوس فلاووس در پنیر سفید ایرانی | ||
| مجله پژوهشهای علوم و صنایع غذایی ایران | ||
| مقاله 15، دوره 12، شماره 2 - شماره پیاپی 38، خرداد و تیر 1395، صفحه 286-295 اصل مقاله (557.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ifstrj.v1395i2.39181 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم عزیزخانی* 1؛ فهیمه توریان1؛ مریم بریری2 | ||
| 1دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل | ||
| 2موسسه آموزش عالی خزر | ||
| چکیده | ||
| با توجه به تأثیرات منفی نگهدارندههای شیمیایی بر سلامت مصرفکنندگان، توجه مراجع قانونی و صنایع غذایی بر کاربرد اسانسها و عصارههای گیاهی بهعنوان نگهدارندههای طبیعی در مواد غذایی متمرکز شده است. در این پژوهش تأثیر اسانسهای ریحان و مریم گلی کبیر بر رشد لیستریا مونوسیتوژنز و آسپرژیلوس فلاووس طی دوره نگهداری پنیر سفید ایرانی موردمطالعه قرار گرفت. روشهای بهکاررفته در این تحقیق مشتمل بر تعیین حداقل غلظت مهارکنندگی رشد (MIC)، حداقل غلظت باکتریکشی (MBC) و حداقل غلظت قارچکشی (MFC) اسانسها، تعیین تأثیر غلظتهای مختلف اسانسها بر رشد لیستریا و آسپرژیلوس در پنیر طی دوره نگهداری محصول بود. ترکیبات اصلی اسانس مریم گلی کبیر شامل لینالیل استات، لینالول و اسانس ریحان شامل لینالول و آلفا-کادینول بود. MIC و MBC اسانس مریم گلی، بهترتیب، معادل 015/0% و 02/0% و اسانس ریحان برابر با 05/0% و 06/0% برای لیستریا بود. همچنین، MIC و MFC در برابر آسپرژیلوس برای اسانس مریم گلی معادل 5/0% و 65/0% و برای اسانس ریحان برابر با 6/0% و 8/0% بهدست آمد. غلظت 35/0% اسانس مریم گلی و 5/0% اسانس ریحان از تولید اسپور توسط قارچ در محیط کشت جلوگیری نمود. اسانس مریم گلی در غلظت 1% طی دوره نگهداری پنیر از رشد آسپرژیلوس بهطور کامل بازداری نمود و جمعیت لیستریا را نسبت به شاهد log 6 کاهش داد. اسانس ریحان تاثیر ضدمیکربی ضعیفتری نسبت به اسانس مریم گلی کبیر نشان داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسپرژیلوس فلاووس؛ پنیر؛ ریحان؛ لیستریا مونوسیتوژنز؛ مریم گلی کبیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,079 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,012 |
||