ارزیابی خصوصیات ریزکپسولهای چند لایه حاوی دی استیل بر پایه جذب الکترواستاتیک فیبریلهای ایزوله پروتئین سویا و پکتین | ||
| مجله پژوهشهای علوم و صنایع غذایی ایران | ||
| مقاله 32، دوره 13، شماره 4 - شماره پیاپی 46، مهر و آبان 1396، صفحه 553-565 اصل مقاله (1.69 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ifstrj.v1395i0.55558 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام انصاری فر1؛ فخری شهیدی* 1؛ محبت محبی1؛ آرش کوچکی1؛ نوید رمضانیان2 | ||
| 1گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 2گروه شیمی پلیمر، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش ریزکپسولهای جدید با جذب لایه به لایه پلیالکترولیتهایی از فیبریلهای ایزوله پروتئین سویا و پکتین با درجه متوکسیل بالا آماده شد. ویژگیهای ظاهری فیبریلها با AFM وTEM، خصوصیات ریزکپسولها، اندازه و یکنواختی، زتا پتانسیل، مورفولوژی و کینتیک رهایش دی استیل بررسی شد. نتایج نشان دادند که فیبریلهای ایزوله پروتئین سویا، ضخامتی بین 1 تا 10 نانومتر دارند و ساختارشان بسیار منشعب است. تصاویر SEM نشان دادند که ریزکپسولها کروی بوده و با افزایش تعداد لایههای دیواره، ضخامت آن افزایش یافته که منجر به بهبود استحکام کپسول شده است. با افزایش تعداد لایهها شیب پروفایل رهایش دی استیل کاهش یافت و حداکثر زمان رهایش دی استیل بهعنوان تابعی از تعداد لایهها بهطور یکنواخت افزایش یافت که میتوان این گونه استنباط کرد که با افزودن تعداد لایههای دیواره ریزکپسول، رهایش ماده ریزپوشانی شده را میتوان به تاخیر انداخت. نتایج بهدست آمده نشان میدهد که مدل کینتیکی ریگر-پپاس از نظر ریاضی بهترین توصیف را برای رهایش دی استیل از ریزکپسولها فراهم آورد، بهگونهای که ضریب همبستگی حاصل در تمامی برازشها با این مدل بالای 94/0 بود. این روش تولید ریزکپسولها، بسیار آسان و بهراحتی قابلیت تولید در مقیاس صنعتی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| میکروکپسول های چند لایه؛ کنترل رهایش؛ فیبریل ایزوله پروتئین سویا؛ پکتین؛ دی استیل | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 13,150 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,290 |
||