مقایسه روشهای آنزیمی، اهمی و متداول بر بازده و ویژگیهای کیفی پکتین استخراجی از ضایعات پرتقال | ||
| مجله پژوهشهای علوم و صنایع غذایی ایران | ||
| مقاله 5، دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 49، فروردین و اردیبهشت 1397، صفحه 69-80 اصل مقاله (569.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ifstrj.v1396i0.61093 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد صابریان* ؛ زهره حمیدی؛ حسن احمدی گاولیقی؛ محسن برزگر | ||
| گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران. | ||
| چکیده | ||
| ابتدا تاثیر غلظت آنزیم، نسبت ماده جامد به حلال و زمان بر بازده پکتین استخراجی از ضایعات پرتقال با استفاده از دو نوع آنزیم سلولاز Celluclast و Rohament مورد بررسی قرار گرفت. سپس بازده، درجه استری، میزان گالاکتورونیک اسید، ویژگیهای امولسیفایری و رفتار گرانروی پکتینهای استخراجی در بهترین شرایط استخراج توسط انزیمها با بهترین شرایط استخراج توسط روش نوین اهمی (مقاومتی) و روش متداول اسیدی مقایسه شد. نتایج حاکی از آن بود که بیشترین بازده پکتین با استفاده از آنزیم Celluclast و Rohament بهترتیب در غلظتهای آنزیم 15 و 5/17 درصد، نسبت ماده جامد به حلال 1:20 و 1:40 و زمان 3 ساعت حاصل شد که برابر با 92/5 و 7/10 درصد بود. بیشترین بازده پکتین در روش نوین گرمایش اهمی در شیب ولتاژ 15 ولت بر سانتیمتر، دمای 90 درجه و زمان 30 دقیقه بدست آمد (33/14%) که بیشتر از روش متداول (53/13%) نیز بود. فعالیت امولسیفایری پکتینهای استخراجی با دو روش گرمایش اهمی و متداول بهترتیب 47/65 و 18/67% بود اما پکتین استخراجی به روش آنزیمی فاقد فعالیت امولسیفایری بود. گرانروی پکتینهای استخراجی با روشهای اهمی و متداول در غلظت 2% نیز نسبت به نوع آنزیمی بسیار بالاتر بود. بنابراین پکتین استخراجی با روش اهمی و همچنین متداول بیشترین بازده، ویژگی امولسیفایری و گرانروی را داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استخراج پکتین؛ روش آنزیمی؛ گرمایش اهمی؛ درجه استری؛ گالاکتورونیک اسید؛ ویژگی های امولسیفایری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,810 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,501 |
||