وحدت اندراجی عقل و دین و الهام بخشیهای آن برای تربیتدینی | ||
| پژوهش نامه مبانی تعلیم و تربیت | ||
| مقاله 5، دوره 10، شماره 2 - شماره پیاپی 20، اسفند 1399، صفحه 90-117 اصل مقاله (556.54 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fedu.2021.30914.0 | ||
| نویسندگان | ||
| خسرو باقری1؛ نرگس سادات سجادیه* 2؛ محمد خدایاری فرد3؛ آزاد محمدی4؛ عبدالرحیم گواهی5؛ سعید اکبری زرادخانه6 | ||
| 1استاد/دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار/ دانشگاه تهران | ||
| 3استاد/ دانشگاه تهران | ||
| 4دانشگاه تهران | ||
| 5استاد/مرکز پژوهش ادیان جهان/ تهران | ||
| 6استادیار/ دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| رابطه عقل و دین، موضوعی بحثبرانگیز در عرصه همه ادیان بوده و نتایج آن نهتنها در حوزه اندیشه بلکه در ساحت حیات جمعی بشر نیز خطیر بوده است. در این مقاله، رابطه عقل و دین در نگرش اسلامی موردبحث قرارگرفته است. دو رویکرد عمده در این زمینه، تحت عناوین عقلگرایی حداکثری و عقلگرایی حداقلی (ایمانگرایی)، موردبررسی و نقد قرارگرفتهاند. پس از نقد و بررسی انواع رابطه عقل و دین، رابطه وحدت اندراجی میان عقل و دین موردحمایت قرارگرفته است. در این رابطه، دین ذیل عقل مندرج میشود، بهطوریکه رابطه کل و جزء میان آنها برقرار است. بر این اساس، هر بخشی از دین، بهصورت بالفعل یا بالقوه، عقل پذیر است. بر این نکته استدلال کردهایم که دایره عقل وسیعتر از دین است. در بخش پایانی، الهام بخشیهایی که رویکرد موردپذیرش مقاله (رویکرد اندراجی) برای تربیتدینی در پی دارد مورد بحث و بررسی قرارگرفته است که ازجمله میتوان به رهنمودهایی نظیر تبیین عقلانی آموزههای دینی؛ توجه دادن متربی به حدود عقل؛ رواشمردن تعلیقهای معرفتی و عملی موقت؛ تقویت فضای گفتگو و پرسشگری اشاره کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عقلگرایی حداکثری؛ عقلگرایی حداقلی؛ تربیتدینی؛ وحدت اندراجی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,920 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8,092 |
||