گذارِ برخی عناصر زیباییشناختی دیوان شمس در ترجمهی فرانسوی اوا دو ویتره میروویچ | ||
| پژوهش های زبان و ترجمه فرانسه | ||
| مقاله 8، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 4، شهریور 1399، صفحه 141-159 اصل مقاله (694.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/rltf.2021.67112.0 | ||
| نویسندگان | ||
| سپیده نواب زاده شفیعی؛ معصومه احمدی* ؛ زهره الوند کوهی | ||
| دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| زﯾﺒﺎﯾﯽﺷﻨﺎﺳﯽ به مطالعه ﺷﻌﺮ در دو ﺑﺨﺶ، روﺳﺎﺧﺖ، یعنی زﺑﺎن و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ آن، و زیرﺳﺎﺧﺖ، یعنی ﻣﺤﺘﻮا و اﻧﺪﯾﺸﻪ ﭘﻨﻬﺎن در کلام، میپردازد. ﻏﺰﻟﯿﺎت ﺷﻤﺲ ﺗﺒﺮﯾﺰی، ﻧﻤﻮﻧﻪی ﺑﺎرز شعر حماسی ـ عرفانی اند که از آرایههای ادبی، موسیقی و عناصر زیبایی زیرساختی و روساختی قوی برخوردارند. مولوی در دیوان شمس به وفور از آهنگِ حاصل از چینشهای متفاوت مصوتها، عناصر روساخت زیبایی شعر، برای القاء معانی و هیجاناتِ عرفانی خود استفاده میکند. در این مقاله، انتقال عناصر زیباییشناختی را در ترجمۀ فرانسوی اِوا دو ویتره میروویچ با سبکشناسی وینه و داربلنه بررسی کردهایم و نشان دادهایم که وامگیری، گرتهبرداری، ترجمه واژه به واژه، تغییرِ صورت، تغییرِ بیان، معادلیابی و همانندسازی هر کدام بشکلی در گذار زیبایی شعر مولانا به زبان فرانسه نقش ایفا کردهاند. عناصر زیباییشناختی شعر مولانا در ترجمه میروویچ گذاری دشوار به «زبان ـ فرهنگ» فرانسه داشتهاند. این عناصر نهایتاً شکل و قالبی متفاوت و البته گاه دلنشین یافتهاند، که به توانش زبانشناختی مترجم، و «تراوایی» زبان فرانسه نسبت به عناصر زبانی ـ فرهنگی شعر فارسی و عروض خاص آن مربوط میشود. افق زبانیِ ترجمه میروویچ، متفاوت از افق زیباییشناختی شعر مولانا، ازتعامل زبان ـ فرهنگهای مقصد و مبدأ در نزد مترجم شکل گرفته است که ویژگی خاص خود را به عنوان یک اثر مستقل ادبی داراست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیوان شمس؛ زیباییشناسی؛ سبکشناسی تطبیقی؛ میروویچ؛ ترجمه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,506 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,207 |
||