نمود آزادی عمل خودمترجمان در آثار خودترجمهشان: موردپژوهی حسن کامشاد | ||
| مطالعات زبان و ترجمه | ||
| مقاله 5، دوره 55، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 121-152 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlts.2021.72318.1065 | ||
| نویسندگان | ||
| مهرنوش فخارزاده* ؛ ندا ماهوش | ||
| گروه زبان انگلیسی، دانشگاه شیخ بهایی، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| عاملیت و آزادیِ عمل خودمترجمان در دو دهۀ اخیر توجّه صاحبنظران حوزۀ مطالعات ترجمه را به خود معطوف کرده است، امّا نمود این اختیار عمل در آثار خودترجمهشده بهخوبی موشکافی نشده است. پژوهش حاضر بر آن است تا با بررسی یک اثر خودترجمه از یک نویسنده/ مترجم ایرانی، حسن کامشاد، به تظاهر بیرونی آزادی عمل خودمترجم در ترجمۀ اثری در ژانر غیر داستانی بپردازد. بدین منظور، با استفاده از رویکرد کیفی و تلفیق آن با شیوۀ زبانشناسی پیکرهای نسخۀ انگلیسی کتاب Modern Persian Prose Literature و خودترجمۀ فارسی آن با عنوان پایهگذاران نثر جدید فارسی انتخاب شد و در سطح «پیرا متنی» و «متنی» مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن بود که آزادی عمل خودمترجم میتواند بهصورت پنج نوع رفتارهای ترجمهای بروز نماید: اضافهسازی در پیرامتن و متن، حذف و کوتاهسازی در پیرامتن و متن، بومیسازی، تنوّع و تخصیص و اصلاحسازی. میتوان اینگونه برداشت کرد که بروز این رفتارهای ترجمهای تا حد زیادی در ارتباط با حس مالکیت نویسنده به متنی است که ترجمه میکند. کامشاد بهعنوان مالک متن اصلی، از اختیار عمل و آزادی خود نهایتِ استفاده را کرده تا مخاطب فارسیزبان را از ابتدا تا انتهای متن با خود همراه نگاه دارد؛ بنابراین خودمترجم مفهوم «وفاداری» را در حوزۀ خودترجمه دستخوش تغییرات زیادی میکند. نهتنها حس مالکیت متن تألیف و ترجمهشده، بلکه شناخت عمیق مخاطبان اثر و سطح دانش آنان میتوانند دلایلی بر این رفتارهای ترجمهای باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودترجمه؛ خودمترجم؛ عاملیت مترجم؛ آزادی عمل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,875 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,543 |
||