اثر سایکوسل بر برخی ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی ژنوتیپهای ماش (Vigna radiata L.) در شرایط تنش رطوبتی | ||
| پژوهشهای حبوبات ایران | ||
| دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 30، دی 1403، صفحه 197-213 اصل مقاله (779.02 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijpr.2024.84927.1071 | ||
| نویسندگان | ||
| الهه دانائی راد1؛ غلامرضا زمانی* 2؛ حمیدرضا فلاحی2 | ||
| 1گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران | ||
| 2گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، گروه پژوهشی گیاه و تنشهای محیطی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران | ||
| چکیده | ||
| خشکی بهعنوان مهمترین عامل محدودکننده تولید گیاهان زراعی در ایران است که برای کاهش اثرات نامطلوب آن، دستیابی به گیاهانزراعی متحمل ضروری است. بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی سایکوسل بر برخی ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی ژنوتیپهای ماش در شرایط تنش رطوبتی، آزمایشی بهصورت کرتهای دو بار خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1401-1400 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. عوامل آزمایش عبارت بودند از آبیاری در سه سطح شامل آبیاری براساس 100 درصد نیاز آبی (بدون تنش خشکی)، آبیاری براساس 75 درصد نیاز آبی (تنش خشکی ملایم) و آبیاری براساس 50 درصد نیاز آبی (تنش خشکی شدید) بهعنوان عامل اصلی، محلولپاشی سایکوسل با سه سطح شامل عدم استفاده از سایکوسل و محلولپاشی با 400 و 800 میلیگرم در لیتر بهعنوان عامل فرعی و دو ژنوتیپ شامل: توده بومی هندی و رقم زربخش) بهعنوان عامل فرعی فرعی. صفات مورد بررسی در این آزمایش شامل ارتفاع، قطر ساقه، محتوای نسبی آب برگ، هدایت روزنهای، نشت الکترولیتها، سبزینگی و محتوای کلروفیل بودند. نتایج نشان داد که برهمکنش تنش رطوبتی، محلولپاشی سایکوسل و ژنوتیپ بر نشت الکترولیتها و محتوای کاروتنوئید و همچنین برهمکنش تنش رطوبتی و محلولپاشی سایکوسل بر ارتفاع، قطر ساقه، محتوای نسبی آب برگ، هدایت روزنهای، نشت الکترولیتها، سبزینگی و محتوای کلروفیل و معنیدار بودند. شرایط تنش شدید خشکی و عدم کاربرد سایکوسل، موجب کاهش قطر ساقه (30 درصد)، محتوای نسبی آب برگ (29 درصد)، هدایت روزنهای (68 درصد) و سبزینگی (37 درصد) و همچنین افزایش نشت الکترولیتها (94 درصد) نسبت به شرایط شاهد شد؛ اما با کاربرد 800 میلیگرم بر لیتر سایکوسل، کاهش قطر ساقه (18 درصد)، محتوای نسبی آب برگ (15 درصد)، هدایت روزنهای (40 درصد) و سبزینگی (20 درصد) و همچنین افزایش نشت الکترولیتها (59 درصد) مشاهده شد. همچنین ژنوتیپ زربخش بهترین پاسخ را در شرایط تنش خشکی شدید و کاربرد 800 میلیگرم بر لیتر ارائه داد. با توجه به نتایج این آزمایش و با در نظر گرفتن سایر شرایط رشدی گیاه، به نظر میرسد که با تأمین 75 درصد نیاز آبی گیاه، محلولپاشی 800 میلیگرم بر لیتر سایکوسل احتمالاً نتایج مثبتی را در تحمل ژنوتیپ زربخش به شرایط تنش خشکی داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خشکی؛ محتوای کلروفیل؛ محتوای نسبی آب برگ؛ نشت الکترولیتها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 113,207 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 138,474 |
||